Servië sluit energiedeal met Rusland

Servië heeft maandag tot een belangrijke energieovereenkomst besloten met Rusland, ondanks sterke weerstand daartegen bij een deel van de regering. Servië verkoopt zijn staatsoliemaatschappij NIS voor vierhonderd miljoen euro aan het Russische staatsbedrijf Gazprom in ruil voor de aanleg van een strategische Russische gaspijpleiding door Servië.

Extra maatregelen voor betoging tegen arrestatie Karadzic

De veiligheidsdiensten in Belgrado nemen extra maatregelen om vanavond de massabetoging tegen de arrestatie van Radovan Karadzic in goede banen te leiden.

Nationalistische partijen en verenigingen in Servië zullen vanavond meestappen in de betoging. Behalve de radicale Servische partij neemt ook de democratische partij van voormalig premier Vojislav Kostunica deel. De organisatoren zeggen tienduizenden deelnemers uit het hele land te verwachten. Ook Luka Karadzic, een broer van de Radovan, zal present zijn.

De politie en rijkswacht in Belgrado willen dat de protestbetoging geweldloos verloopt. Bij optochten van Karadzic-aanhangers raakten verschillende journalisten de voorbije dagen al gewond en werd hun materiaal beschadigd.

Ondertussen blijft het onduidelijk wanneer Karadzic precies overgebracht wordt naar het VN-oorlogstribunaal in Den Haag. Het beroep tegen zijn uitlevering was op vanmiddag nog niet aangekomen bij de bevoegde rechtbank.

Servisch pro-westers en pro US-zionistisch ‘leider’ Tadic, van joodse origine, wil door Karadzic uit te leveren het land door de EU laten opslorpen. Hoeveel steekpenningen hij daarvoor gekregen heeft, is nog onduidelijk.

Rusland wil ook westerse bombardementen in ex-Joegoslavië voor rechter

Rusland reageert scherp op de aanhouding van de Servische vrijheidsstrijder Radovan Karadzic. Dmitri Rogozin, de Russische vertegenwoordiger bij de NAVO, zegt dat de westerse naties ook moeten worden berecht voor de bombardementen van 1999 in ex-Joegoslavië, als Karadzic naar een internationale rechtbank wordt doorverwezen.

Het proces van Karadzic moet verder “onpartijdig” zijn, zegt het Russische ministerie van Buitenlandse Zaken. Het beschuldigt er het Joegoslavië-Tribunaal in Den Haag van al dikwijls blijk te hebben gegeven van partijdigheid. Volgens het ministerie is de arrestatie van Karadzic een “strikte interne aangelegenheid” van Servië. Eerder had het ministerie al in een mededeling laten weten dat “de Servische leiding zelf over het lot van Karadzic moet beslissen, ook over zijn uitlevering” aan het Joegoslavië-Tribunaal. Rusland is traditioneel een bondgenoot van Belgrado.

Svetozar Vujacic, de advocaat van Karadzic, heeft inmiddels aangekondigd dat hij beroep zal aantekenen tegen de uitlevering van zijn cliënt aan het Amerikaans-zionistisch Joegoslavië-Tribunaal in Den Haag.

Onderzoek wegens oorlogsmisdaden tegen Kosovaren

De Servische procureur voor oorlogsmisdaden heeft donderdag gevraagd dat een onderzoek wordt geopend tegen 28 Albanese “Kosovaren”, allen ex-leden van de voormalige terreurbeweging UCK (Kosovo Bevrijdingsleger), die door Belgrado terecht van oorlogsmisdaden worden beschuldigd. Eén van die verdachten, Fatmir Limaj, is al door het Joegoslaviëtribunaal (ICTY) in Den Haag onterecht vrijgesproken. Ook dit jaar nog sprak Den Haag een hoge UCK’er en terrorist, ex-premier Ramush Haradinaj, “bij gebrek aan bewijzen” vrij nadat zowat de helft van de getuigen à charge onder “mysterieuze omstandigheden” om het leven was gekomen en/waardoor andere weigerden naar Den Haag te komen.

De 28 worden ervan verdacht, tussen juni en oktober 1998 in Kosovo “oorlogsmisdaden te hebben begaan tegen 22 burgers met de Servische nationaliteit”. De verdachten zouden op het grondgebied van de gemeentes Lipljane, Stimlje en Glogovac in het centrum van Kosovo 35 burgers hebben gearresteerd, van wie er 22 werden omgebracht. Volgens de procureur behandelt het nieuwe onderzoek misdaden waarover het ICTY zich in het proces tegen Limaj niet heeft gebogen. Limaj werd in 2007 ook in beroep vrijgesproken door het Strafhof.

Bij het conflict in Kosovo in 1998-1999, beëindigd door 77 dagen durende NAVO-bombardementen op vrouwen en kinderen, vielen naar schatting 10.000 doden, zowel Kosovaarse Albanezen als Serviërs, Romazigeuners en leden van andere gemeenschappen. De NAVO is het private leger van de Bilderbergers.

Moskou hamert op sluiting Joegoslavië-Tribunaal

Rusland wil dat het vijftien jaar oude Joegoslavië-Tribunaal inderdaad in 2010 zijn deuren sluit. Het Russische ministerie van Buitenlandse Zaken beklemtoonde donderdag in een verklaring dat het tribunaal altijd al partijdig is geweest en dat het beter eerder dan later dicht moet.

In de ogen van onder anderen Russen en Serviërs is de door westerse mogendheden gesteunde instelling anti-Servisch. De bevindingen van dit hof zouden voornamelijk moeten dienen als een rechtvaardiging van de fel anti-Joegoslavische en anti-Servische politiek van westerse mogendheden in de jaren negentig.

Als voorbeeld bracht het Russische ministerie de vrijspraak in hoger beroep deze maand van de Bosnische moslim Naser Oric naar voren.

Karel De Gucht vernedert Serviërs

“De ondertekening van het Europese Stabilisatie- en Associatieakkoord (SAA) met Servië geldt niet voor Kosovo.” Met deze uitspraak zorgt vrijmetselaar en VS-Israël-vazal Karel De Gucht (Open-VLD) voor extra verkiezingskoorts in Servië.

Volgens François Delhaye, adjunct-woordvoerder van het Belgische ministerie van Buitenlandse Zaken, proberen sommige partijen de ondertekening van het SAA-akkoord voor te stellen als een formele erkenning van de onafhankelijkheid van Kosovo. “Dat klopt niet, aangezien er binnen de Europese Unie geen eensgezindheid bestaat over de erkenning van Kosovo als onafhankelijke staat”, zegt Delhaye.

Delhaye: “Wat minister De Gucht gezegd heeft, komt erop neer dat het akkoord enkel voor Servië geldt, aangezien ons land Kosovo erkent heeft als nieuwe staat.” De Servische provincie Kosovo heeft op 16 februari de onafhankelijkheid uitgeroepen, iets waar Servië zich weigert bij neer te leggen.

De woordvoerder van de Democratische Partij van Servië, Andreja Mladenovic, zegt tegen het Servische radio- en tv-station B92 dat de uitspraken van De Gucht “vernederend zijn voor Servië”. Parlementslid Slobodan Samardžic vreest dat het SAA vooral een poging is van de EU om van Kosovo een NAVO-lidstaat te maken. Vojislav Koštunica, de leider van de DSS-partij, zegt dat de uitspraken van De Gucht bewijzen dat het SAA “een schijnvertoning” is.

 

Rusland blokkeert VN-lidmaatschap Kosovo

Rusland zal niet toestaan dat Kosovo lid wordt van de Verenigde Naties. Dat heeft minister van buitenlandse zaken Sergej Lavrov woensdag gezegd in de Staatsdoema, de Russische Tweede Kamer.

Lavrov zei dat Rusland zijn vetorecht in de Veiligheidsraad zal gebruiken om te voorkomen dat Kosovo toetreedt tot de VN. Servië, waarvan Kosovo zich in februari afscheidde, rekende er al op dat Rusland dit zal doen, mocht Kosovo proberen lid te worden van de VN.

 

In Kosovo zijn in negen jaar miljarden verdwenen – Kosovo lijdt onder Westerse corruptie en diefstal

Vanaf het plein van Decani, een stad in het westen van Kosovo, zijn de bergtoppen zichtbaar. Over de bergen werden, vanuit Albanië, tijdens de Kosovo-oorlog (1998-1999) wapens gesmokkeld waarmee het Kosovo Bevrijdingsleger UÇK vocht tegen de Serviërs.

Decani was toen een belangrijk kruispunt. Nu is het een slaapstad. Duizenden jonge UÇK-veteranen, gemiddeld dertig jaar oud, lopen er werkloos en gefrustreerd over straat. Door iedereen in de steek gelaten. Op één man na: Florin Krasniqi, een steenrijke dakbedekker uit New York, van Kosovaarse afkomst. Hij zamelde tijdens de Kosovo-oorlog in Washington al geld in om wapenleveranties aan het UÇK te betalen.

Negen jaar na de oorlog toont Krasniqi weer initiatief. Op de berg, boven de kolkende rivier de Lumbardh, heeft hij miljoenen dollars geïnvesteerd in de bouw van een waterkrachtcentrale.

„Toen leverde hij wapens, nu stroom”, zegt werknemer Bujar Krasniqi, een volle neef van Florin. Trots wijst Bujar naar de Sloveense turbines en een nieuwe generator, van Kroatische makelij. „De onderdelen komen uit alle ex-Joegoslavische landen. Typisch Florin: hij is een pragmaticus. Geen gezeur, maar doen!”

In Decani leven twintig families van het werk in de waterkrachtcentrale. Met acht megawatt is de stroomvoorziening van Decani en omgeving gegarandeerd.

„Dit is, helaas, een uniek project”, zegt Luan Shllaku, hoofd van de Open Society (Soros)-stichting in de Kosovaarse hoofdstad Priština. Shllaku schreef onlangs een kritisch rapport over de Kosovaarse energiesector. „Het VN-bestuur UNMIK in Kosovo en de Kosovaarse regering hebben honderden miljoenen gestoken in de wederopbouw van de oude, gammele energie-infrastructuur. Maar ze hadden beter kunnen investeren in waterkrachtcentrales als die van Krasniqi.”

Onder voogdij van UNMIK groeide Kosovo na 1999 uit tot een ‘donor darling’. Om het land weer in de steigers te zetten legde de internationale gemeenschap miljarden opzij.

Westerse bedrijven kwamen af op de fors gesubsidieerde wederopbouwprojecten, zoals Kosovo’s oude elektriciteitscentrale KEK.

Naar schatting één miljard euro werd in totaal uitgegeven aan het repareren van KEK. Het EU-agentschap voor Wederopbouw beheerde het geld. „De resultaten zijn bedroevend”, zegt Shllaku. „Technische storingen zijn niet verholpen. Kosovo zit nog altijd een dagdeel zonder stroom. Elke Kosovaar heeft een noodaggregaat bij de hand. En ondertussen vraagt iedereen zich af: waar is het KEK-miljard gebleven?”

Een paar kilometer buiten Priština kringelt gele rook uit de schoorstenen van KEK-centrales A en B. Het complex oogt als een apocalyptisch labyrint van roestige buizen, nodig toe aan vervanging.

Na 1999 vloog UNMIK Europese energie-experts in, om KEK er bovenop te helpen. In 2002 ging de Duitser Josef Rieder aan de slag. Na een paar maanden vroeg een Kosovaarse krant hem wie verantwoordelijk was voor de 4,5 miljoen euro die waren verdwenen uit de KEK-kas. „Een UNMIK-werknemer”, zei Rieder. „Maar het geld is inmiddels terugbezorgd. Ja, er ís corruptie binnen KEK, zoals overal in Kosovo.” Rieder trad kort daarna af.

Er werden door UNMIK en het EU-agentschap voor Wederopbouw andere westerse managers aangesteld, en in hun kielzog kwamen energiebedrijven uit Europa naar Priština om hun diensten aan te bieden. „Met plannen voor onderhoud, het leveren van reserveonderdelen en advies,” zegt Shllaku.

Uit Duitsland arriveerden VEAG en E-ON. Een consortium van het Franse Alstom en het Britse Innogy sloten een contract van 640 miljoen euro. Ook het Ierse energiebedrijf ESB deed mee. ESB kreeg 10 miljoen euro voor een drie jaar durende ‘consultancy’-opdracht.

„Het heeft allemaal niets uitgehaald”, zegt Shllaku. Die conclusie is volgens hem al bitter genoeg. „Maar nog erger is het feit dat al die bedrijven hebben geweten dat het geen zin had. Er is een miljoenendans opgevoerd rond een sterfhuis. Met het geld dat is rondgepompt hadden we een gloednieuwe centrale kunnen bouwen.”

Hij raadt het KEK-bestuur allereerst „een schone-handenoperatie” aan. „Met het huidige imago zal geen enkele fatsoenlijke buitenlandse investeerder het in Kosovo nog aandurven. Want zoals bij KEK zijn er ook elders in Kosovo miljarden aan wederopbouwgeld ontvreemd.”

Kosovo is uniek – er zullen nog vele volgen – Kosovo tekende afhankelijkheidsverklaring … aan de internationale bankiers !

Wie beweert dat een onafhankelijk Kosovo hét recept is voor instabiliteit in de regio, vergeet dat de situatie waarin Kosovo zich sinds 1999 bevond onhoudbaar was, meent Timothy Garton Ash.

 

Als het ene volk de banden verbreekt met het andere, dan mag het dit alleen doen als het plechtig zweert zich te houden aan internationale voorwaarden. Voor Kosovo betekent dit dat het zich moet houden aan afspraken met de EU, OVSE, NAVO, het Internationale Strafhof voor voormalig Joegoslavië en het integrale voorstel van de Speciale VN-Gezant Martti Ahtisaari, „met inbegrip van een versnelde aanpassing van de wetgeving zoals vermeld in Bijlage XII”. (Allen organisaties van de internationale bankiers, Bilderbergers, Skull & Bones, die werelddictatuur wensen, nvdr Euro-Rus)

Te midden van alle ophef rond de Kosovaarse onafhankelijkheidsverklaring hebben maar weinigen zich de tijd gegund om vast te stellen wat een uitzonderlijk document dit is. Het is zo omgeven met voorwaarden, verplichtingen en beperkingen, veelal aangaande de bescherming van de resterende Servische minderheden, en het staat zo vol toezeggingen aan het adres van de internationale beschermers dat het ook een áfhankelijkheidsverklaring is. De laatste paragraaf begint met: „Wij bevestigen hierbij duidelijk, uitdrukkelijk en onherroepelijk dat Kosovo wettelijk verplicht zal zijn om de bepalingen in deze Verklaring na te leven, en wel in het bijzonder de gestelde verplichtingen in het kader van het Plan Ahtisaari”. We kunnen de westerse adviseur bijna over de schouder van de Kosovaarse opsteller horen dicteren. Dit is minder een geval van ‘in één klap was Kosovo vrij’ dan ‘in één klap kon Kosovo geen kant meer op’.

De werkelijkheid ter plaatse zal natuurlijk nogal verschillen van de fraaie woorden op het papier. De Kosovaarse Albanezen hebben een belangrijke stap naar zelfbestuur gezet. Ze hadden zondagavond iets te vieren in de straten van Pristina. Hun geschiedenisboeken, zelfs als die met subsidie van de EU worden gemaakt, zullen glorieus het mythische verhaal verkondigen van de eeuwenlange nationale strijd die culmineerde in deze dag. Ik zou de komende jaren niet graag als Kosovaarse Serviër in een van de enclaves ten zuiden van de rivier de Ibar wonen. Ik rouw om de mooie Servische kloosters in Decani, Pec en Gracanica, die nu meer dan ooit eilanden in een vreemde zee zullen zijn.

De positie van de Serven ten noorden van de brug over de Ibar bij Mitrovica is een ander verhaal. Ondanks de tijdelijke sluiting door de NAVO van de grens tussen hen en Servië, nadat een plaatselijke menigte twee grensposten in brand had gestoken, zal de realiteit van hun dagelijkse sociale, economische en culturele integratie met Servië doorgaan. Feitelijk is Kosovo al opgedeeld. En zo zal het zeker blijven totdat Kosovo en Servië, als ze beide lid van de EU zijn, gaandeweg en waarschijnlijk eerder na decennia dan jaren, op een situatie mogen hopen die te vergelijken is met die van België: formeel één land, in de praktijk grotendeels verdeeld.

Door de unieke Europese context is dit een ander verhaal dan dat van de meeste gebieden die zich elders op de wereld willen afscheiden. De Europese Unie gaat immers naadloos over van een imperiumstijl op een expansiestijl. Ziehier de 21ste-eeuwse Europese stijl van dekolonisering: van protectoraat tot EU-lidstaat zonder intussen ooit volledige, soevereine onafhankelijkheid te verwerven.

De Kosovaarse Albanezen hebben, op papier althans, de prijs (afhankelijkheid van de internationale bankiers, nvdr Euro-Rus) aanvaard. Mochten ze in de verleiding komen hun belofte te breken, dan zullen er duizenden Europese vertegenwoordigers aanwezig zijn – geruggesteund door NAVO-troepen – om hen weer op het rechte pad te brengen.

Deze internationaal gecoördineerde ‘verklaring van afhankelijke onafhankelijkheid’ is het minst slechte resultaat. Wie tegenwerpt dat hierdoor nieuwe instabiliteit in het gebied zal ontstaan, gaat voorbij aan het feit dat de onzekerheid waarin Kosovo al sinds het einde van de oorlog van 1999 (dankzij VN- resolutie 1244) verkeert, zelf instabiel en onhoudbaar was.

Niemand die zijn verstand gebruikt zou in die onzekerheid serieuze investeringen doen. Een breekbare vrede werd herhaaldelijk verstoord door rellen. De werkloosheid bedraagt meer dan 40 procent. Zonder een oplossing van de statuskwestie kan er niets stabiels en blijvends worden opgebouwd. 

Het zal nog vele jaren duren voordat Kosovo in de Verenigde Naties zijn zetel inneemt tussen Kiribati en Koeweit (of Koerdistan, als dat eerder is). Rusland, dat als permanent lid van de VN-Veiligheidsraad een vetorecht heeft, kan en zal dit tegenhouden. Maar veel Kosovaren zijn in Zwitserland geweest en zullen zich misschien herinneren dat deze aloude en fanatiek onafhankelijke Alpenrepubliek pas in 2002 VN-lid is geworden. Wat in de eerste plaats telt, is de werkelijkheid ter plaatse en de mate van erkenning door andere landen. Het lidmaatschap van internationale organisaties zal volgen, met waarschijnlijk als sluitstuk het lidmaatschap van de VN.

Is dit een precedent, zoals sommigen vrezen en anderen hopen? Natuurlijk is het dat. Elke onafhankelijkheidsverklaring is een precedent. De door Rusland gesteunde leiders in Zuid-Ossetië en Transnistrië overwegen stilletjes het voorbeeld van de door Amerika gesteunde Kosovaren te volgen. Baskische en Catalaanse separatisten zien wat hier gebeurt en de Spaanse regering heeft met opmerkelijke scherpte op de onafhankelijkheidsverklarting gereageerd – deels omdat die midden in een harde verkiezingscampagne komt. Kosovo is hét verhaal op de website van de UNPO, de organisatie van landen en volken die niet vertegenwoordigd zijn in de grote internationale organisaties en die 69 leden heeft – van Abchazië tot Zanzibar. „Kosovo is een bijzonder geval”, aldus de Kosovaarse onafhankelijkheidsverklaring, om dan nog eens te beklemtonen dat dit geen precedent is.

Maar alle andere 68 leden van de UNPO zijn ook bijzondere gevallen. Liberalen hebben universele regels voor de behandeling van individuen; maar ze raken altijd in verwarring over groepen – zowel over de positie van groeperingen binnen een land (getuige het debat over het multiculturalisme) als over de vraag welke groepering het recht op zelfbeschikking mag uitoefenen. Ze hebben geen consistent antwoord op de vraag van de nationalist: „Waarom zou ik een minderheid in jouw land moeten zijn als jij ook een minderheid in dat van mij zou kunnen zijn?”  Beide uitspraken zijn waar: Kosovo is uniek en er zullen meer Kosovos volgen.

Timothy Garton Ash is hoogleraar Europese Studies aan de Universiteit van Oxford en is verbonden aan het Hoover-instituut van de Stanford-universiteit. Zijn laatste boek is Free World.

Bosnische Serviërs betogen voor onafhankelijkheid Servische Republiek

 Ongeveer 2.500 Bosnische Serviërs zijn op straat gekomen in Banja Luka, de hoofdstad van de Servische Republiek, om er de onafhankelijkheid te eisen van de Servische Republiek en te protesteren tegen de onafhankelijkheid van Kosovo. De Servische Republiek (Republika Srpska) vormt samen met de Moslim-Kroatische Federatie de staat Bosnië-Herzegovina. In 1992 brak in Bosnië een burgeroorlog uit, die in 1995 eindigde met de Daytonakkoorden. Sindsdien is het land verdeeld in twee entiteiten: de Moslim-Kroatische Federatie en de Servische Republiek. In deze laatste is Banja Luka de belangrijkste stad, grondwettelijk is Sarajevo de hoofdstad.

Eerste Russisch vliegtuig met hulp naar Kosovo

Rusland zal woensdag een eerste vliegtuig met humanitaire hulp naar Belgrado sturen als hulp voor de Servische minderheid in Kosovo. Dat kondigde het Russisch ministerie van Noodsituaties vandaag aan. ”We plannen meerdere vluchten met een cargovliegtuig Il-76. De eerste vlucht gebeurt op 2 april en levert in Belgrado 40 ton voedingsproducten, namelijk voedsel voor kinderen”, laat de persdienst van het ministerie weten.Het “organiseert de levering van humanitaire hulp aan Servië voor de bevolking van Kosovo op vraag van de Russische regering”, zegt dezelfde bron.   

Milorad Cavic

 

Rel om spandoek in Indian Wells

Een spandoek met het opschrift in het Engels ‘Kosovo is Servië’ is tussen de finale van de vrouwen en die van de mannen op het tennistoernooi van Indian Wells op vraag van de organisatoren uit de tribunes gehaald. Het spandoek, met witte letters op een zwarte achtergrond, was tijdens de finale van de Servische Ana Ivanovic te zien tussen een 50-tal Servische supporters. Tijdens de mannenfinale, met de Serviër Novak Djokovic, was het spandoek weg.De Servische supporters, die met een 100-tal waren in het hele stadion, lieten zich ook opmerken door hun luidruchtig gedrag, onder meer bij de opslagen van de tegenstanders van hun beide landgenoten. Vrijdag al verscheen de Servische zwemmer Milorad Cavic op het podium van het EK zwemmen in Eindhoven met een T-shirt met hetzelfde opschrift in het Servisch, nadat hij goud had veroverd op de 50m vlinderslag.

Kosovaarse rebellen vermoordden Serviërs voor organenhandel”

De Kosovaarse rebellen van het UCK, de voorlopers van de huidige regeringsploeg in Pristina, hebben in 1999 tientallen gevangen genomen Serviërs in Albanië vermoord om hun organen te verkopen. Dat meldt de Servische radiozender B92. De Servische procureur voor Oorlogsmisdaden, Vladimir Vukcevic, zegt deze informatie, verkregen van onderzoekers van het Joegoslaviëtribunaal in Den Haag, aan het natrekken te zijn. 

 Uit dezelfde bronnen is vernomen dat zich in Albanië niet-geregistreerde massagraven van vermoorde Serviërs bevinden. 

De veronderstelde moordpartij uit 1999, het jaar van de NAVO-bombardementen op Servië, betreft vele Serviërs die in vrachtwagens naar buurland Albanië werden gevoerd om daar gedood te worden. Hun organen werden verkocht aan internationale handelaars, aldus het relaas. 

Volgens Servische media staan de getuigenissen over die gruweldaden in een boek geschreven door voormalig VN-hoofdaanklaagster van het ICTY in Den Haag, Carla Del Ponte. Dat boek, ‘The Hunt’, verschijnt op 3 april in Italië. Del Ponte schrijft daarin, volgens B92, dat haar medewerkers (van de VN-missie UNMIK) gewag maakten van Kosovaarse Serviërs die om hun organen werden vermoord. De Serviërs zouden eerst naar concentratiekampen in noordelijk Albanië zijn gebracht, waar de jongste gevangenen werden uitgepikt voor de “orgaanhandel”. 

 Bij de door het UCK gelanceerde opstand in 1998 vielen meer dan 2.000 doden. Duizenden  Serviërs worden nog steeds vermist. In 1990 maakte het UCK op de lijst van het State Department nog het opstapje van “terreurbeweging” tot “bevrijdingsbeweging”. Van de voormalige UCK-leden, onder wie huidig president Hashim Thaci, staat maar één prominent figuur, expremier Ramush Haradinaj, voor het Joegoslaviëtribunaal in Den Haag terecht. Tegen hem is 25 jaar cel geëist. 

Servië stelt voor Kosovo te delen

Servië heeft voorgesteld Kosovo langs etnische lijnen te delen tussen de etnisch-Albanese meerderheid en de Servische minderheid. Het voorstel, dat door de Servische media werd gepubliceerd, is ingediend bij de Verenigde Naties, die sinds de oorlog van 1999 het bestuur over Kosovo uitoefenen. In het voorstel staat dat Belgrado de jurisdictie van de VN in Kosovo erkent, maar vindt dat in de ongeveer 15 procent van het grondgebied waar Serviërs de meerderheid uitmaken, alleen Serviërs, en geen Albanese Kosovaren moeten werken bij politie, justitie en douane. Op 17 februari riep de etnisch-Albanese regering van Kosovo de onafhankelijkheid uit. Servië beschouwt die stap terecht als illegaal. 

“Bombardementen op Servië voor NAVO-staat Kosovo”

 

De NAVO-bombardementen op Servië negen jaar geleden hadden tot bedoeling in Kosovo een “NAVO-staatje” te creëren. Dat heeft de uittredende Servische premier Vojislav Kostunica gezegd. De officiële drogreden voor de 78 dagen durende bommencampagne was “het verijdelen van een Servische genocide op de Albanese Kosovaren”. Het omgekeerde was en is meer waar.

 

2.000 burgers dood

“Het is nu wel zoetjesaan duidelijk dat de ravage die de NAVO in Servië aanrichtte geen enkele andere bedoeling had dan van Kosovo de allereerste NAVO-staat ter wereld te maken”, zei Kostunica in een gesprek met het agentschap Tanjug naar aanleiding van de negende herdenking van het begin van de bommencampagne, die uiteindelijk ruim 2.000 burgers en duizend Servische soldaten en politieagenten het leven kostte.

 

Pijplijn

Aan NAVO-zijde viel, omdat de interventie louter vanuit de lucht gebeurde, geen enkel slachtoffer. Kosovo huisvest sindsdien met Camp Bondsteel de grootste van de ruim 800 militaire Amerikaanse basissen buiten VS-grondgebied. Door het gebied komt ook, tegen het jaar 2011, de AMBO-pijplijn (Albanian Macedobnian Bulgarian Oil Corporation) die olie uit de Kaspische Zee van Georgië, een bondgenoot van het westen, naar de Bulgaarse haven van Burgas zal transporteren en die angstvallig alle Russisch grondgebied schuwt.

 

Bevrijding

De Kosovaarse Albanezen, die ruim een maand geleden eenzijdig hun onafhankelijkheid uitriepen, beschouwen de NAVO-agressie als een “bevrijdingsdaad”. Volgens de nationalistische Kosovaarse premier Hashim Thaci, destijds nog een leider van de beurtelings als bevrijdings- en terreurbeweging gebrandmerkte terreurgroep UCK, “verdedigde de NAVO de waarden van de westerse beschaving: vrijheid, vrede en democratie”.

 

Kumanovo

Aan de bombardementen op Joegoslavië (destijds nog bestaande uit Servië en Montenegro) kwam een eind na ondertekening van het Verdrag van Kumanovo. Daarna stemde de VN Resolutie 1244, waarbij Kosovo onder beheer van de Verenigde Naties kwam te staan, maar waar tevens de territoriale integriteit van Joegoslavië werd beklemtoond. Dat laatste verhinderde een dertigtal landen niet om het onafhankelijke (zij het door de VN, de EU en de NAVO nog steeds gesuperviseerde) Kosovo te erkennen.

 

Vlucht

Ook voor de NAVO-interventie telde Kosovo een Albanese meerderheid, maar de verhouding Albanezen-anderen (Serviërs, Roma en andere minderheden) nam daarna drastisch toe: zo’n 230.000 niet-Albanezen ontvluchtten de provincie uit schrik voor represailles of werden verdreven. Na de anti-Servische pogroms van 2004 nam de discrepantie nog toe: nog slechts tien procent van de Kosovaren is Servisch. De rest zijn islamitische immigranten.

 

Kosovo, Kosova of wat anders?

In de kringen van de Vlaams-Nationalisten denken velen, zonder de situatie ten velde degelijk te kennen, dat Kosovo van oudsher Albanees gebied is dat dan ook terecht onafhankelijk werd. Dit is echter een absoluut foutieve voorstelling te wijten aan enerzijds een gevolg van de aversie van de (rechtse) nationalisten t.o.v. het communistische bestuur van het voormalige Joegoslavië waar de Serviërs de rol van ‘de slechten’ speelden. Slechten die de Albanese bevolking van Kosovo onderdrukten. Ocharme… Met een kinderhandje vol archeologische vondsten trachten Albaneesgezinden het gelijk aan hun kant te krijgen maar de sporen zijn zo miniem en betwistbaar dat de historici er geen rekening mee houden.

Dr. Koenraad Elst schreef het reeds in ’t Pallieterke in zijn betoog dat het steunen van de onafhankelijke staat Kosovo zowat gelijk staat met het toejuichen van het in 1830 onafhankelijk geworden misbaksel, België dus. Zo verwees hij naar het niet bestaan van een Albanees toponiem voor de Slavische naamgeving van het gebied, Kosovo tenzij door een verbastering à la Craeinhem voor Kraainem of Nivelles voor Nijvel. Algemeen genomen is de kennis van ondermeer de toestand om en rond Kosovo in de genoemde middens zo beperkt dat hierdoor verkeerde conclusies getrokken werden en worden. Wie wel weet hoe de vork aan de steel zit, zijn bijvoorbeeld de wanbestuurders zoals Karel De Bucht in ons ons land. Daarom dat zij wél Kosovo zijn onafhankelijkheid enthousiast steunen en meteen klaar en duidelijk stellen dat Vlaanderen, Schotland, Catalonië en andere volksgebieden er niet moeten aan denken zich nu ook onafhankelijk te mogen verklaren. Ah neen, hier gaat het immers om volkeren die verantwoord aanspraak maken op hun grondgebied zonder dat van een ander in te pikken en dan op te eisen met alle mogelijke volkse ontwrichting en brutaliteit van de inpikker er bovenop. Wij kennen wel onze Franstaligen (hoe groot is het percentage Vlamingen onder hen?) maar kennen we wel de internationaal Albanezen geheten die nu Kosovo in handen kregen? Zijn het wel Albanezen? Neen…

Gegen, Tosken en SkiptarenDe echte Albanezen leven sinds mensenheugenis op hun grondgebied dat ongeveer het huidige Albanië omgrenst. Het zijn de Zuid-Albanzen en Noord-Albanezen, correcter de Tosken en de Gegen. Zij spreken twee basisdialecten,Toskisch en Gegisch die samen het Albanees vormen. Pas in 1972 werd er een algemene Albanese taal opgelegd, voornamelijk gebaseerd op het Toskisch, terecht. Tegenstanders (vnl. Gegen) bestrijden dit deels omdat het een gevolg zou zijn van de communistische leiders die vooral Tosken waren. Fout echter, het is taalkundig correct gebleken. Hoe dan ook, officieel Albanees, Toskisch of Gegisch dialect, het gaat telkens om een taal die de ‘Albanese Kosovaar’ moeilijk verstaat en amper spreekt. Zij spreken wat ze zelf noemen Skip, afgeleid van hun eigennaam Skiptaren.

 

Wie zijn zij de Skiptaren?Het zijn de afstammelingen van de Ottomaanse bloedlegers die de Balkan onderdrukten gedurende eeuwen. Zij islamiseerden zeer fanatiek de streek en vestigden zich massaal in het noorden van Albanië, het zuiden van Kosovo en het noordwesten van Macedonië. Skiptar komt letterlijk van ‘leger dat Skopje overwon’. Skopje werd wel degelijk overmeesterd door de Turkse huurlingenlegers (veelal Turkmeense nomadenlegers) en de heerschaar die de overwinning op het palmares schreef, dat werd de Skiptar. De Skiptaren zijn hiervan de afstammelingen die niet verdreven werden bij de ingewikkelde volksverhuizingoperatie in de jaren ‘20 van vorige eeuw toen de Turken het huidige Turkije van Grieken mochten zuiveren en dat dan ook naar hun kunnen zo grondig als mogelijk deden. Minder grondig gingen de Joegoslaven en Albanezen te werk met alle gevolgen vandien. Vandaag eisen bijvoorbeeld dezelfde Skiptaren (diegenen dus waarvan de meesten onder ons denken dat het Albanezen zijn) niet alleen half Macedonië op, maar ook het noordwesten van Griekenland en zelfs meer: de ideologen van het voormalige UÇK vragen niet meer of niet minder de restauratie van het vroegere Ottomaanse rijk (met grenzen tot in Oekraïne!) en dat zij, Skiptaren, het bewind kunnen voeren.

 

De officiële versie – overal lezen we dezelfde opgelegde tekstjes die geen uitwijding kennen noch bronvermeldingen – is dat Skiptar komt (zou komen) van het Albanees woord shqiponja dat adelaar betekent (het is niet de adelaar uit hun vlag). Of het zou komen van shqiptoj dat duidelijk spreken betekent. Voor dit laatse is er een argument, het is oud-Albanees (niet meer in gebruik) en het is aanneembaar dat het allochtone volk zichzelf de duidelijk sprekenden (Shqipetoi) zou noemen. Er is ook de noord-Albanese stad Shköder (Scutari in het Latijn, een oude Illirische stad) die naar de afgeleide vormen shqiptoi en Shqiptar zou kunnen verwijzen. Toch is het niet zo, het lijkt eerder een toeval van twee van elkaar losstaande begrippen die elkaar wonderwel aanvullen en in een dubbele betekenis kunnen gebruikt worden. Het is trouwens opvallend dat pas na de val van Skopje (in het Latijn Scupi) het woord Skiptar in gebruik kwam als naam van volk en streek/land. Het opent een boeiende discussie, maar geen die ze voeren wil. Omdat het verhaal van de adelaar niet klopt? Het is tenslotte het symbool van een macht die aan Albanië vreemd was, net als de Ottomanen die het zeer dun bevolkte land overrompelden en grotendeels bevolkten.

De taal van KosovoWelke taal is de taal van het volk dat voor Kosovaarse Albanezen door het moderne, Westers geziene leven gaat? Kosovaars? Neen, want dat bestaat niet. Albanees? Neen, want dat begrijpen ze maar gedeeltelijk. Wat dan wel? Zoals hiervoor vermeld is het Skiptaars, een mengtaal vol leenwoorden uit het Servo-Kroatisch, het Turks, het Albanees, het Macedonisch, het Grieks, het Romane (taal van de Roma die wij gemakshalve zigeuners noemen wat ook al fout is) en het Roemeens dat hen de maritieme terminologie leverde, toen de Ottomanen destijds lagen te zonnen aan de stranden van de Zwarte Zee. Het is ook logisch dat een mengelmoes nomaden die een leger vormen en zich uiteindelijk ergens settelen de plaatselijke taal of talen deels of geheel overnemen, zoals bijvoorbeeld de Joodse nomaden die het Hebreeuws overnamen van de Kanaänieten en waaruit hun huidige taal lang geleden groeide. Het Skiptaars is wel degelijk een absolute mengtaal en kan vandaag eventueel als een soort grof dialect van het Albanees beschouwd worden. Het valt trouwens op dat sommige Skiptaren beweren dat zij het juiste Albanees spreken en de Tosken en Gegen, bijna volledig uitgeroeid (er zouden er naar schatting nog een 250.000 leven in Albanië in de afgelegen dorpen in de ‘Witte Bergen’ = Albanië), zouden alleen een dialect spreken van het Kosovaarse Albanees. Ook een taalstrijd?

 

Wie dit laatste goed begrijpt, ziet in dat de zogenaamde Kosovo Albanezen ook Albanië opeisen als hun gebied en de echte Albanezen niet dulden (en ook omgekeerd al wil niemand dit gehoord noch geweten hebben). Net zoals ze de Serviërs niet dulden en wegpesten. Net zoals ze de Roma-zigeuners (laat met maar even deze terminologie hanteren) soms zeer gewelddadig wegjagen. Omdat Kosovo naar het schijnt multicultureel is en straks, met goedkeuring van de VS, de Navo, de EU en andere dommeriken, een etnisch Skiptaarse en islamitische staat is in Europa die het gewrocht EU met open armen versneld en koesterend zal opnemen in de EU als staat nummer zoveel. Tot plezier van de nog steeds Ottomaanse Turken die met leedvermaak gadeslaan hoe wij hier in de drek trappen en er ons zo heilzaam bij voelen. Tijd om in die drek te roeren, dat we eindelijk eens gaan ruiken hoe die stinkt…

KauwgumN-SA-en Euro-Rus-sympathisant

“Mogelijk humanitaire hulp voor Serviërs in Kosovo”

De Russische president Vladimir Poetin heeft maandag de Russische regering opgeroepen zich klaar te houden om mogelijk humanitaire hulp te bieden aan de Serviërs in Kosovo. “Als er humanitaire hulp nodig is, laten we die dan geven, maar zonder politieke kleur”, zei Poetin. Hij riep eerste minister Viktor Zoubkov op “deze zaak te bestuderen”.

“Als we de humanitaire problemen bekijken, moeten we vertrekken van het principe dat de hele bevolking van de enclave (van Kosovo met een Servische meerderheid) zich goed moet voelen, onafhankelijk van waarbij ze nationaal bij hoort”, voegde hij eraan toe.

Zwemmer Cavic geschorst na dragen “Kosovo=Servië” t-shirt !

  Voor Mirolad Cavic zitten de Europese kampioenschappen zwemmen er vervroegd op. De Serviër is tot het einde van het toernooi geschorst omdat hij woensdag een T-shirt droeg met de tekst ‘Kosovo is Servisch’. De Servische zwembond kreeg bovendien een boete van 7000 euro.De schorsing van Cavic zorgde in Servië tot in de hoogste kringen voor veel ophef. De minister van Sport in Servië, Snezana Samardzic-Markovic, liet weten de uitsluiting van de zwemmer schandalig te vinden.  

Zwemmer geschorst om ‘Kosovo shirt’

  De Servische zwemmer Milorad Cavic is geschorst voor de rest van het Europees kampioenschap in Eindhoven. De winnaar van de 50 meter vlinderslag had tijdens de prijsuitreiking een t-shirt aan met daarop in Cyrillisch schrift de tekst ‘Kosovo is Servië’. De Servische zwembond kreeg een boete van zevenduizend euro.Donderdavond moest de 23-jarige Cavic, die vreesde voor een mogelijke schorsing voor de Olympische Spelen, op een hoorzitting verschijnen over de zaak. De tuchtcommissie beoordeelde de actie als een politiek statement, wat volgens de regels van de bond is verboden. Zijn titel mag Cavic behouden, maar hij mag vrijdag niet starten op de 100 meter vlinder.Cavic, geboren in Amerika, zei eerder dat hij de mensen in het verdeelde Servië alleen maar een hart onder de riem wilde steken. “Ik deed het niet om woede of geweld uit te lokken”, verklaarde de zwemmer. 

Kosovo: ‘landje’ van niks is gevaar voor Europa

Domino-effect in andere Europese landen dreigt, nu Kosovaren zich eenzijdig hebben losgemaakt van Servië

Oene van der Wal, voor Elsevier

Hoera, Europa heeft zijn eerste moslimstaat! Dat is althans het voorlopige resultaat van de eenzijdige onafhankelijkheidsverklaring die het parlement van Kosovo gisteren aannam. Van de 2 miljoen Albanese inwoners van de Servische autonome (ex-)provincie is 90 procent moslim.

Of moeten we spreken van een bandietenstaatje? Bijna twee op drie Kosovaren zijn werkloos, velen verdienen aan de smokkel van sigaretten en andere duistere handeltjes.

VN-bestuur
Het spreekt vanzelf dat er een goede oplossing moest komen voor de status van Kosovo. Het gebied kan immers niet voor eeuwig onder Verenigde Naties-bestuur blijven, maar kan evenmin volledig terug onder de soevereiniteit van Belgrado.

Het NAVO-bombardement waarmee de Servische president Slobodan Milosevic in 1999 werd gedwongen zijn troepen uit Kosovo terug te trekken, schiep in dit opzicht een onontkoombare logica.

Maar de prijs hiervan kon wel eens te hoog zijn.

Enclaves
Zichzelf verdedigen, kunnen de Kosovaren niet – de NAVO moet voor veiligheid zorgen. Het bestuur is grotendeels in handen van de VN en straks waarschijnlijk de Europese Unie.

Voor de aanzienlijke Servische minderheid – circa 120.000 mensen die in door buitenlandse militairen beschermde enclaves in Kosovo wonen – is nog geen oplossing. De kans dat Servië de EU de rug toekeert en zijn heil zoekt bij grote broer Rusland, is aanzienlijk groter geworden.

Bovendien is onduidelijk wat de Albanezen hierna willen. Samengaan met de Albanezen in buurland Macedonië om zo een Groot-Albanië te vormen? Het is goed mogelijk.

Domino-effect
Voor Europa zou dit het begin van het einde kunnen zijn. Van verschillende kanten wordt nu al gewaarschuwd voor een domino-effect. Zo zien Baskische nationalisten in Spanje in Kosovo een voorbeeld om na te volgen en zijn de Grieks-Cyprioten bang dat ze nooit meer van de Turken op hun eiland afkomen, als ze een onafhankelijk Kosovo erkennen.

Er zijn geen Kosovaren!

(Door: Koenraad Elst)

Twee landen voeren hun eigen landkaart in hun vlag, als om te zeggen: “Geen morzel gronds zal men ons ontwringen.” Cyprus beheerst niet eens het op zijn vlag afgebeelde grondgebied, want één derde ervan vormt een aparte staat, de Turkse Republiek van Noord-Cyprus. En nu is er Kosovo, welks vlag naar die van de EU lonkt, blauwe vlag en een rij sterren, maar het geel kleurt er niet de (witte) sterren, wel de vormeloze vlek die het land voorstelt. Als de Serviërs verstand hadden, was Kosovo nooit met dié grenzen tot stand gekomen of zou het er spoedig op moeten inleveren.

Tal van flaminganten juichen de afscheiding van Kosovo uit Servië toe. Waar “Kosova” treedt, zal Vlaanderen gaan, nietwaar? Nou goed, melk de precedentwaarde van dit separatistisch succes maar uit tegenover de belgicisten, samen met de Basken, Bretoenen en andere machteloze nationalisten. Maak je echter niet wijs dat de krachten die de fragmentatie van Joegoslavië voltooid hebben, ook de staatvorming in Vlaanderen zullen bevorderen.

Wie zich nationalist noemt, moet alvast beseffen dat de VS en een aantal internationale instellingen de afscheiding van Kosovo gesteund hebben bij wijze van straf voor het van nationalisme verdachte Servië. In zijn onafhankelijkheidsrede schilderde Kosovaars president Hashim Thaçi zijn piepjonge staat als multicultureel en tolerant. Het was een echo van Mohammed Ali Jinnahs rede bij de onafhankelijkheid van Pakistan, ontstaan uit de weigering van de moslims om als minderheid in een seculiere multiculturele staat te wonen. Terwijl de niet-moslims bij miljoenen verjaagd of vermoord werden, verklaarde Jinnah doodleuk dat in zijn op religieuze identiteit gebouwde staat religieuze identiteit van geen belang meer zou zijn.

Jinnah kon met zijn leugens weg geraken omdat hij in één beweging ook aansloot bij het Brits-Amerikaanse kamp, dat in die regio een uitkijkpost tegen de USSR en China kon gebruiken. In dezelfde geest is Thaçi gastheer voor een Amerikaanse basis. Servisch president Vojislav Kostunica is dat niet, en wie niet horen wil, moet voelen. De onafhankelijkheid van Kosovo is allerminst een overwinning voor het zelfbeschikkingsrecht der volkeren, maar juist een strafoefening van de nieuwe wereldorde tegen een vermeend bolwerk van nationalisme.

Men herinnere zich hoe VS-generaal Wesley Clark in 1999 de bombardementen op Servië rechtvaardigde met de stelling dat mono-etnische staten niet meer geduld kunnen worden. Brutaal duidelijk, brutaal eigengerechtig, maar ook brutaal leugenachtig. In feite was verenigd Servië natuurlijk een multi-etnische staat, terwijl juist het mede door Clark verknipte Servië van vandaag dat nauwelijks nog is. Thaçi en de Kosovaarse grondwet betuigen ten gerieve van hun internationale sponsors ook wat lippendienst aan dat multi-etnische ideaal, maar voor alle praktische doeleinden is Kosovo nu het soort mono-etnische staat dat niet meer geduld mag worden.

De brave flaminganten kunnen hier best uit leren dat gelijk hebben absoluut niet helpt om bij degenen die er toe doen ook gelijk te krijgen. De Serviërs zijn van vernedering naar nederlaag gestrompeld omdat zij de dominante opiniemakers tegen zich hadden, en voor de Vlamingen ziet het er niet veel beter uit. Een glanspapieren magazine voor buitenlanders in Brussel bloklettert: “Francophones’ moving stories” (Together, jan.-feb. 2008). Noteer de woordspeling: “moving” staat hier zowel voor “roerend” als voor “verhuizen”, i.c. vluchten. Bij deze hartbrekende getuigenissen van verdrukte en vluchtende Franstaligen staat een foto van een dreigende avondhemel achter prikkeldraad met bijschrift: “Flemish Region hostility towards the Francophone majority has grown”, d.w.z.: “Vijandigheid van Vlaams gewest tegen Franstalige meerderheid toegenomen”. Binnen de gezapige Belgische verhoudingen gaat dat al een heel eind in de richting van de onzinpropaganda over een “genocide” op een kwart miljoen Albanezen die het terrein moest effenen voor de bombardementen op Servië. Dát is wat Euro- en Navocraten over de Vlaamse strijd te lezen krijgen. Dáárdoor zullen zij zich laten beïnvloeden de dag dat zij een standpunt moeten bepalen tegenover een uiteenvallend België. Zouden Vlaamse politici beter doen dan Kostunica in het neutraliseren van dit soort haatzaaierij?

“Leve Kosova”? Flaminganten zouden toch maar best voor ogen houdan dat Kosovo veel meer op België dan op Vlaanderen gelijkt. Eerst en vooral: Sire, il n’y a pas de Kosovars. Wie het, dom dan wel arglistig, over “Serviërs en Kosovaren” heeft, bedoelt “Kosovo-Serviërs en Kosovo-Albanezen”. Het vlagvertoon bij de onafhankelijkheidsrede was niet van de pas ineengeflanste internationalistische vlag van Kosovo, wel van de Albanese tweehoofdige adelaar. Zoals de Belgische separatisten van 1830 eigenlijk liever bij Frankrijk hadden willen aansluiten, zo wilden de “Kosovaren” eigenlijk bij Albanië.

De naam “Kosova”, verhaspeling van het Slavische “Kosovo”, wordt al decennia gebruikt door solidaire Vlaamse volksnationalisten. Precies zoals het FDF van “Rhode-Saint-Genèse” spreekt. Zoals de Franstaligen de rand veroverd hebben door Unterwanderung, zo hebben de Albanezen de hand gelegd op Kosovo middels een demografisch voldongen feit. Zoals de internationale gemeenschap de Servische aanspraken op Kosovo straal negeerde, zelfs die op de alleen door Serviërs bewoonde gedeelten ervan, zo zal zij in geval van de opheffing van België ook het Vlaamse gestamel en gebedel bij de poort van tafel vegen. Ook Vlaanderen, dat zich vleit met een “eigen” buitenlands beleid, heeft zijn kans gemist om zich internationaal te onderscheiden door een redelijk compromis voor te stellen, namelijk de splitsing van Kosovo tussen haar Servische en Albanese bevolking. Waren onze politici bang dat dat, veel meer dan de huidige afscheiding van Kosovo met behoud van bestaande absurde grenzen, een suggestieve voorafspiegeling zou zijn van de splitsing van België?

Vandaag zien we het zielige machteloze protest van de Serviërs tegen de onomkeerbare roof van hun grondgebied door de Albanezen. Maar wat hebben zij de voorbije jaren gedaan, terwijl de Albanezen samen met EU en NAVO de secessie voorbereidden? Wat zijn de Vlamingen aan het doen nu de Franstaligen hun positie in de rand demografisch steeds verder versterken en openlijk een bod doen op gebieden waarvan men de overdracht sinds de vastlegging van de taalgrens onmogelijk waande? De geschiedenis zal niet mild zijn voor volkeren die hun prioriteiten verkeerd leggen.

Rusland en Servie: EU is illegaal in Kosovo

Servië en Rusland hebben dinsdag geëist dat de Verenigde Naties de volgens hen illegale overdracht van het bestuur over Kosovo aan de Europese Unie staken. Dat de EU de bestuurstaken van de VN moet overnemen staat in een plan dat VN-gezant Martti Ahtisaari voor Kosovo heeft opgesteld.

Volgens dat begin vorig jaar gepresenteerde plan zou Kosovo onder internationaal toezicht onafhankelijk moeten worden. Omdat Rusland er zijn veto over zou hebben uitgesproken werd het plan niet in stemming gebracht, waarna Kosovo vorige maand de onafhankelijkheid over zichzelf uitriep. De EU is inmiddels bezig een missie op te zetten in de Kosovaarse hoofdstad Pristina.

De Servische minister van buitenlandse zaken, Vuk Jeremic, hield dinsdag in de VN-Veiligheidsraad een pleidooi voor nieuwe onderhandelingen, om tot ‘een rechtvaardige, wederzijds acceptabele oplossing’ voor Kosovo te komen en vroeg de ruim twintig landen die Kosovo als onafhankelijk land hebben erkend op hun schreden terug te keren. Hij zei dat de resolutie op grond waarvan Kosovo in 1999 onder VN-bestuur kwam te staan volledig nageleefd dient te worden. “Daarom eisen we met kracht dat UNMIK (de VN-missie in Kosovo, red.) geen taken meer overdraagt aan een ander lichaam”, aldus Jeremic. Hij voegde eraan toe dat Servië er op zich geen bezwaar tegen heeft dat de EU in Kosovo is vertegenwoordigd, maar zei dat daarvoor een mandaat van de Veiligheidsraad is vereist. Servië wil lid worden van de EU.

Rusland bracht dinsdag een ontwerpresolutie over Kosovo in omloop, maar die werd onmiddellijk van de hand gewezen door de Verenigde Staten en Groot-Brittannië, die vetorecht hebben in de Veiligheidsraad. In de ontwerpresolutie wordt opgeroepen tot het behoud van de territoriale integriteit van Servië, wat zou inhouden dat Kosovo nog altijd een Servische provincie is. Ook pleitte Rusland voor een voor beide partijen acceptabele oplossing voor Kosovo. Volgens de VS en Groot-Brittannië is de resolutie een gepasseerd station. 

Persbericht KVHV : “KOSOVO: EUROPA AAN DE EUROPEANEN!”

 

Op zondag 17 februari riep de Servische provincie Kosovo de onafhankelijkheid uit. Op de beelden vanuit de hoofdstad Pristina konden we zien dat met Albanese en Amerikaanse vlaggen gezwaaid werd. De Kosovaarse kwestie kan niet duidelijker geïllustreerd worden.

 

Albanese vlaggen. De culturele bakermat van het Servische volk ligt in Kosovo. Deze provincie is naar culturele, historische en emotionele waarde vergelijkbaar met wat de Groeningekouter, waar de Guldensporenslag in 1302 plaatsvond, voor de Vlamingen betekent. Door demografische evolutie en vervolging van de Serviërs in de laatste eeuw, is op heden een meerderheid van de bevolking islamitisch en etnisch-cultureel verwant met de Albanezen.

Amerikaanse vlaggen. Joegoslavië was een communistische dictatuur die door Servië gedomineerd werd. Gezien de historische banden van de Serviërs met Rusland, bevindt Servië zich in de invloedssfeer van Rusland. Het uiteenvallen van de Joegoslavische multiculturele communistische dictatuur in 1991 is legitiem op basis van het zelfbeschikkingsrecht der volkeren. Elke volgende fase (Bosnië, Montenegro, Kosovo) in het uiteenvallen van Joegoslavië is dit niet. De VSA weigerden de opdeling van Bosnië tussen Servië en Kroatië en participeerden actief in de onafhankelijkheid van Montenegro. Dit met één enkele reden: het terugdringen van Joegoslavië, het opdelen van het Servische volk, en zo het terugdringen van de Russische invloed ten voordele van de Amerikaanse geopolitieke belangen.

 

De VSA participeert actief in de oprichting van islamitische landen in Europa (Bosnië, Kosovo) en dringt aan op de opname van het islamitische Turkije in de EU, terwijl de VSA een zogenaamde ‘war on terror’ voert tegen het islamitisch extremisme in Irak en Afghanistan. Dit bewijst primo de hypocrisie van de Amerikaanse buitenlandse politiek, secundo de strijdigheid van deze Amerikaanse buitenlandse politiek met de belangen van de Europeanen en tertio dat niets anders dan Amerikaanse geopolitieke belangen gemoeid zijn met de onafhankelijkheidsverklaring van Kosovo. De Italiaanse generaal Fabio Mini, ex-bevelhebber van de NAVO-troepen in Kosovo, waarschuwt voor de onafhankelijkheid van Kosovo die niet de bevolking, maar wel de criminele clans ten bate komt. Heeft Europa baat bij de oprichting van een islamitische maffiastaat?

 

Het Katholiek Vlaams Hoogstudenten Verbond verklaart zich solidair met het Servische volk. Kosovo is en blijft Servisch grondgebied. Wij veroordelen de imperialistische Amerikaanse acties met betrekking tot Kosovo en de aantasting van de soevereiniteit van het Servische volk door de geopolitiek van de VSA.

 

Wij roepen de Belgische regering op de onafhankelijke staat Kosovo niet te erkennen en actief alle diplomatieke middelen in te schakelen opdat de onafhankelijke staat Kosovo niet wordt erkend door onze bondgenoten in de EU en de NAVO. Bij erkenning van de staat Kosovo dient de Belgische regering onmiddellijk onze troepen terug te trekken uit KFOR.

 

Conform de Monroe-doctrine, Amerika aan de Amerikanen, verklaren wij: Europa aan de Europeanen!

 

Rien Vandenberghe

Praeses KVHV afd. Gent

Nationaal voorzitter KVHV

Servische gemeenschap in België is boos op VRT

De Serviërs die in België wonen zijn boos op onze openbare omroep VRT. De reden? Milena en Mirjana, twee stuurse, wodkadrinkende “Servische assistentes” van Bart Peeters in Eurosong. Dat is de tv-show waarmee de VRT een vertegenwoordiger voor België selecteert voor het volgende Eurovisiesongfestival.Het Eurovisiesongfestival vindt dit jaar plaats in Belgrado. De kandidaten van de Belgische preselecties worden daarom toepasselijk voorgesteld door twee Servische dames. Ze doen dat met een overdreven militaire discipline en ze grijpen regelmatig naar de fles wodka. Ze werden ook al betrapt met gestolen gsm’s onder hun dikkeberenmuts. De twee zijn natuurlijk niet echt, het zijn karikaturen die worden gespeeld door twee Vlaamse actrices.De Servische gemeenschap in België is terecht beledigd door de manier waarop deze twee dames worden opgevoerd. Eurosong schetst op die manier een negatief beeld van het Servische volk, vinden de Serviërs in ons land. De VRT vindt het spijtig dat het de Serviërs op de tenen heeft getrapt. Het heeft dan ook een brief gestuurd naar de Servische ambassade in Brussel met verontschuldigingen. Daarin leggen de mensen van de VRT uit dat de personages als grap bedoeld zijn.

Kosovo wordt een belangrijke test voor het buitenlands beleid van de Europese Unie

Vrije bijdrage “Nieuws Uitpers” http://www.uitpers.be/ door Frank Slegers

Toen de NAVO in 1999 Servië bombardeerde was de Europese Unie in diepe rouw. Er werd niet getreurd over de slachtoffers van de oorlog, maar over de onmacht van de Europese Unie, die intern verdeeld het initiatief in Joegoslavië moest overlaten aan de Amerikaanse militairen. De EU hoopt nu op een herkansing.Sinds de NAVO-bombardementen op Servië in 1999 heeft Kosovo het statuut van een internationaal protectoraat. Dat statuut wordt geregeld door een resolutie van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties van 10 juni 1999. Resolutie 1244 erkent uitdrukkelijk de soevereiniteit van Servië over Kosovo, en stelt dat het uiteindelijke statuut van Kosovo later moet worden beslist.De EU is getraumatiseerd door haar onmacht tegenover de opeenvolgende crisissen in ex-Joegoslavië in de jaren ’90. Sindsdien doet zij er alles aan om het voortouw te nemen in de regio. Een internationale grootmacht moet in staat zijn de problemen te regelen in de eigen achtertuin.Toen duidelijk werd dat de onderhandelingen tussen Servië en Kosovo op niets uitliepen, en een eenzijdige onafhankelijkheidsverklaring van Kosovo onafwendbaar was, nam de zenuwachtigheid in de Europese hoofdsteden nam toe.Een eenzijdige onafhankelijkheidsverklaring is strijdig met het internationaal recht. Men kan begrijpen dat de Albanese meerderheid in Kosovo geen zin meer heeft om deel uit te maken van Servië, maar volgens het internationaal recht kan Kosovo niet eenzijdig de onafhankelijkheid uitroepen. Het internationaal recht wordt nu eenmaal gemaakt door de bestaande staten die van geen afscheidingen willen weten, en resolutie 1244 laat enkel ruimte voor onderhandelde oplossingen onder toezicht van de VN Veiligheidsraad. Een eenzijdige stap zou de stabiliteit niet ten goede komen.Europese lidstaten zoals Spanje vreesden bovendien dat Kosovo een precedent zou vormen voor de eigen nationale minderheden. De interne verdeeldheid die de EU in de jaren ’90 parten had gespeeld loerde om de hoek.ChoreografieOm deze klippen te omzeilen werd een gedetailleerde choreografie uitgewerkt, in nauw overleg met de Kosovaarse overheid in Pristina. Eerst moest gewacht worden op de presidentsverkiezingen in Servië, om de verkiezing van de pro-EU-kandidaat Boris Tadic niet in gevaar te brengen. Kort voor de tweede stemronde in Servië spiegelde de EU Servië nog een interim politiek akkoord voor, als opstap naar EU-lidmaatschap, om Tadic wat extra stemmen te bezorgen. Op 3 februari haalde Tadic het dan ook van zijn “nationalistische” tegenstander Tomaslav Nikolic, zij het met de hakken over de sloot en na zich krachtig tegen een eventuele onafhankelijkheid van Kosovo te hebben moeten uitspreken.Daarmee was de eerste hindernis gehaald. Maar nog moesten de Kosovaren geduld oefenen.De EU moest nu de instrumenten opzetten om haar aanwezigheid in Kosovo te versterken. Om dit met de nodige legitimiteit te doen wil het zich baseren op resolutie 1244, of minstens doen alsof, wat onmogelijk is als Kosovo inmiddels eenzijdig de onafhankelijkheid heeft uitgeroepen, want dan kan je moeilijk maatregelen nemen zonder iets te zeggen over die onafhankelijkheid.We overlopen kort de verdere afwikkeling van het diplomatiek ballet. Op 4 februari, amper een dag na de tweede stemronde van de verkiezingen in Servië, nam de EU de eerste beslissingen over haar aanwezigheid in Kosovo, en op vrijdag 15 februari om middernacht was het beslissingsproces afgerond. Op zaterdag 16 februari begon de EU met de uitvoering van deze plannen “op basis van resolutie 1244″. Op zondag 17 februari mocht Kosovo eenzijdig de onafhankelijkheid uitroepen. Op maandag 18 februari nam de EU daar acte van, en liet het aan de lidstaten over de nieuwe staat al dan niet te erkennen. De EU zelf legde zich verder toe op de uitvoering van de beslissingen van de vrijdag voordien, zogezegd genomen in alle internationale wettelijkheid toen er van een onafhankelijk Kosovo officieel nog geen sprake was.Drie instrumentenDe Europese Unie installeert in Kosovo drie instrumenten.Ten eerste werd een ‘speciale vertegenwoordiger’ van de Europese Unie voor Kosovo aangeduid. Dat werd de Nederlander Pieter Feith. Pieter Feith werkte van 1995 tot 2001 voor de NAVO, waar hij ondermeer optrad als de persoonlijke vertegenwoordiger van de secretaris-generaal voor Joegoslavië. Hij is dus nauw verbonden met de NAVO-bombardementen op Servië. Daarna stapte Feith over naar de Europese Unie, waarvoor hij missies vervulde in Darfur, Irak en Aceh (Indonesië). Hij kent dus het klappen van de zweep.Pieter Feith krijgt een dubbele functie. Enerzijds coördineert hij als bijzondere vertegenwoordiger van de Europese Unie alle organen van de Europese Unie die actief zijn in Kosovo. Anderzijds komt hij ook aan het hoofd van Internationaal Civiel Bureau (ICO, International Civilian Office), de civiele administratie die op basis van resolutie 1244 werd opgezet in afwachting van een definitieve oplossing voor Kosovo.De Nederlander wordt een machtig man, die wetten kan schrappen en ambtenaren kan ontslaan. Een grondwet voor Kosovo komt er alleen als hij akkoord gaat. Geleidelijk aan zou het ICO zijn bevoegdheden moeten overdragen aan de Kosovaarse autoriteiten, maar wanneer dit zal gebeuren is een open vraag.Het tweede instrument van de EU wordt Eulex, onder leiding van de Fransman Yves de Kermabon. In 2004 en 2005 stond deze gepensioneerde generaal nog aan het hoofd van de NAVO-troepen in Kosovo (de KFOR).Eulex zal de bevoegdheden op het vlak van politie en justitie overnemen van de VN-missie (Minuk). Het moet de Kosovaarse overheden helpen in het uitbouwen van een rechtsstaat (politie, gerecht, douane, gevangenissen). In vier maanden tijd worden hiertoe meer dan 2.000 politieagenten, douaniers, rechters en officieren van justitie overgebracht. België neemt deel met 45 mensen.Ten derde komt er een zending van de Europese Commissie die in Kosovo zal waken over de economische ontwikkeling en liberale hervormingen.De veiligheid blijft een bevoegdheid van de NAVO (de KFOR, 17.000 manschappen), die samen met de plaatselijke politie ook blijft instaan voor de bewaking van de grenzen en de douane.OnafhankelijkHet was dus pas nadat dit alles beslist was dat Pristina groen licht kreeg om eenzijdig de onafhankelijkheid uit te roepen. Op zondag 17 februari in de namiddag las de Kosovaarse eerste minister Hashim Thaci de onafhankelijkheidsverklaring voor.Op maandag 18 februari kwamen de ministers van buitenlandse zaken van de 27 lidstaten in spoedzitting bijeen om een gemeenschappelijke verklaring uit te werken.De EU zelf spreekt zich in deze verklaring niet uit over de erkenning van Kosovo. Dat wordt aan de lidstaten overgelaten. Wel neemt de EU nota van positieve elementen in de onafhankelijkheidsverklaring, zoals de belofte de democratische princiepen en de rechten van de minderheden te respecteren. De EU verheugt zich ook over de aanvaarding door Kosovo van internationaal toezicht, en bevestigt dat zij in de regio een eerste plansrol wil spelen met het oog op de stabiliteit ervan. Zij steunt ten volle het “Europees perspectief” (= EU-lidmaatschap voor Kosovo en Servië) van de westelijke Balkan.Om Spanje te plezieren voegt de verklaring hier aan toe dat Kosovo een geval apart is, en dat elders de internationaal rechtsregels in verband met soevereiniteit en territoriale integriteit wel degelijk blijven gelden.Frankrijk, Groot-Brittannië, Duitsland en Italië waren de eerste Europese landen om Kosovo te erkennen. Het gaat om landen die de afgelopen jaren nauw betrokken waren bij de onderhandelingen over de toekomst van Kosovo. Zij werden snel gevolgd door Washington en andere Europese landen, waaronder België. Vooral Cyprus, Spanje en Roemenië bleven een erkenning afwijzen.CrisisgebiedAl bij al heeft de Europese Unie het handig aangepakt. De Unie beschikt duidelijk over een beter gerodeerd diplomatiek apparaat dan 10 jaar geleden op het hoogtepunt van de Joegoslavische crisis. Maar de moeilijkheden in Kosovo dreigen nu pas te beginnen.Kosovo is een klein land van 2 miljoen inwoners, zonder noemenswaardige economische infrastructuur. Servië blijft juridisch gezien eigenaar van wat er is aan grote bedrijven. Het gebrek aan internationale erkenning zal hulpprogramma’s bemoeilijken. Zowat 60% van de actieve bevolking is werkloos, wat vooral weegt op de jongeren, die geen enkel perspectief hebben. 60% van de Kosovaren is jonger dan 25 jaar.De Servische minderheid in het noorden, 125.000 zielen, hoeft zich niet “af te scheuren”. Zij kan volstaan met de vaststelling dat de onafhankelijkheid van Kosovo geen juridische basis heeft, en zichzelf als vanouds beschouwen als een onderdeel van Servië.Ook de verspreid wonende Albanese nationale minderheden dreigen even zovele crisishaarden te blijven. Zo wonen er buiten Albanië en Kosovo nog Albanezen in Macedonië (20 tot 30% van de bevolking), Montenegro (5% van de bevolking) en in de valei van Presevo, in het zuiden van Servië.De kans is om al deze redenen reëel dat Kosovo mag toegevoegd worden aan het lijstje van de failliete staten, beheerst door corruptie, maffiose bendes en diepe ellende. Het neoliberale marktdenken van Europa kan de boel alleen maar verder verzieken.De gekrente trots van het pas onafhankelijke Kosovo, dat onder een zelden gezien internationaal toezicht wordt geplaatst, zou zich wel eens kunnen keren tegen de internationale voogden. Er is nu al een beweging, Vetëvendosje, die zich verzet tegen de internationale aanwezigheid. De Europeanen zijn in Kosovo een stuk minder populair dans de Amerikanen.Een aanslepende crisis kan op zijn beurt wegen op de politieke en financiële eensgezindheid in de schoot van de EU. De EU is met voorsprong de grootste geldschieter, en beroemt zich er op al 2 miljard euro in Kosovo gestoken te hebben. Na verloop van tijd zal wel minder triomfantelijk gedaan worden over dergelijke bedragen.RuslandRusland heeft een potentiële troefkaart in handen. Rusland reageerde aanvankelijk met zware retoriek op de onafhankelijkheidsverklaring, en dreigde Amerika en de EU lik op stuk te geven door in Georgië de onafhankelijkheid uit te roepen van Abkhazië en Zuid Ossetië, twee regio’s die al functioneren alsof ze deel uitmaken van Rusland. Snel werd de Russische toon echter zakelijker. Kosovo is geen oorlog waard.Het ziet er naar uit dat Rusland zal handelen volgens het spreekwoord “wie zijn gat verbrandt moet op de blaren zitten”, en de prijs voor de Europese Unie zo hoog mogelijk zal maken. Met Kosovo heeft het een mooie diplomatieke hefboom in handen. Kosovo wordt een speelbal in de strijd tussen de grootmachten in de Westelijke Balkan en daarbuiten.Ook Servië zal het de EU niet gemakkelijk maken. Ze kennen er iets van nationale fierheid. Het interim politiek akkoord dat de EU als snoepje bedoeld had werd door de Servische eerste minister Vojislav Kostunica afgewezen, tot onverholen woede van de Europese Commissie(1). Het is nog maar de vraag hoe snel Servië zich tot toegeeflijkheid zal laten verleiden door het perspectief op lidmaatschap van de Europese Unie. Dat is alvast waar de EU op rekent. Pieter Feith in de NRC: “Servië wil ook bij de EU horen” en “Het kan niet zo zijn dat de Serviërs Kosovo blijven isoleren en dat ze ook verder gaan in de richting van Europa”. De EU rekent er dus op met euro’s en de verlokkingen van de Europese markt de vele politieke en sociale tegenstellingen in de regio op te lossen. Wat de Amerikanen in Irak proberen met militair geweld, proberen de Europeanen in de Westelijke Balkan met monetair geweld.Buitenlands beleidKosovo wordt in de komende jaren dus een belangrijk testgebied voor de samenhang van het buitenlands beleid van de Europese Unie. Met het Verdrag van Lissabon krijgt de EU een Minister van Buitenlandse Zaken met een volwaardige eigen administratie. Een succes in Kosovo kan het zelfvertrouwen van de nieuwe diplomatieke dienst van de Europese grootmacht versterken.De laatste jaren is er meer animo voor een gemeenschappelijk beleid. De beslissing over het Europese navigatiesysteem Galileo impliceert een erkenning dat Europa “strategische autonomie” tegenover de VS moet nastreven. Militaire en diplomatie versterking van de EU gaan hand in hand. De wonden van de Europese verdeeldheid over de invasie in Irak zijn min of meer geheeld. Duitsland blijft het moeilijk hebben om zich te engageren, door de pacifistische opstelling van de bevolking, versterkt door de opkomst van Die Linke(2). Dit heeft tot gevolg dat de Frans-Britse tweespan het militaire Europa aandrijft, waarbij allerlei plannen worden uitgebroed die bekend zullen worden gemaakt eenmaal het Verdrag van Lissabon is goedgekeurd(3).De verhouding van de EU met de VS blijft een haat-liefdeverhouding. Enerzijds zijn de VS een concurrent, anderzijds deelt Europa met de VS de verantwoordelijkheid voor het bewaken van de wereldwijde neoliberale orde. De VS zijn een onvermijdelijke partner omdat zij beschikken over een wereldomspannend militair apparaat. Tegelijk zijn de VS een destabiliserende factor omdat zij dit militair apparaat uitspelen om het eigen overwicht te handhaven (Afghanistan, Irak,…), wat de verstandhouding met Europa niet in de hand werkt.Ook de verhouding met Rusland is dubbelzinnig. Rusland controleert de Europese toegang tot energiebronnen in Rusland en Centraal-Azië. Putin scoort wat dat betreft het ene punt na het andere. Een nauwe alliantie met Rusland zou het gewicht van de EU in de wereld versterken, maar tegelijk wil de EU in die alliantie de dominerende speler zijn.Natuurlijk hebben de lidstaten ook hun eigen belangen in het buitenlands beleid. Dat gaat van Tsjechië dat aparte akkoorden afsluit met de VS over visa-regels en radars tot Frankrijk dat op eigen houtje een Unie van de Middellandse Zeelanden lanceert. Duitsland was over dit laatste zo geïrriteerd dat een Duits-Franse top enkele maanden moest worden uitgesteld(4).

NSV-Vormingsavond : “Kosovo is Servië”, door Djordje Jovanovic

KVHV-Vormingsavond : “De oorlog tegen Europa begon in Servië”, door Kris Roman

    Op maandag 3 maart vond in Gent een vormingsavond bij de Vlaamse studentenvereniging KVHV plaats over Servië en daarbij horend de afscheuring van de provincie Kosovo. Kris Roman legde er in een ruime bijdrage uit hoe de VS-lobby’s geopolitiek denken alsook hoe zij in Eurazië, Europa, Joegoslavië, Servië en Kosovo handelen. Ook kwam de omsingeling van Rusland, het enige land dat de VS-wereldheerschappij kan counteren, ruim aan bod. De tekst zal op deze webstek en die van Euro-Rus gepubliceerd worden.   www.eurorus.org 

Kosovo wordt een belangrijke test voor het buitenlands beleid van de Europese Unie

door Frank Slegers, nieuws uitpers http://www.uitpers.be/artikel_view.php?id=1931

Toen de NAVO in 1999 Servië bombardeerde was de Europese Unie in diepe rouw. Er werd niet getreurd over de slachtoffers van de oorlog, maar over de onmacht van de Europese Unie, die intern verdeeld het initiatief in Joegoslavië moest overlaten aan de Amerikaanse militairen. De EU hoopt nu op een herkansing.Sinds de NAVO-bombardementen op Servië in 1999 heeft Kosovo het statuut van een internationaal protectoraat. Dat statuut wordt geregeld door een resolutie van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties van 10 juni 1999. Resolutie 1244 erkent uitdrukkelijk de soevereiniteit van Servië over Kosovo, en stelt dat het uiteindelijke statuut van Kosovo later moet worden beslist.De EU is getraumatiseerd door haar onmacht tegenover de opeenvolgende crisissen in ex-Joegoslavië in de jaren ’90. Sindsdien doet zij er alles aan om het voortouw te nemen in de regio. Een internationale grootmacht moet in staat zijn de problemen te regelen in de eigen achtertuin.Toen duidelijk werd dat de onderhandelingen tussen Servië en Kosovo op niets uitliepen, en een eenzijdige onafhankelijkheidsverklaring van Kosovo onafwendbaar was, nam de zenuwachtigheid in de Europese hoofdsteden nam toe.Een eenzijdige onafhankelijkheidsverklaring is strijdig met het internationaal recht. Men kan begrijpen dat de Albanese meerderheid in Kosovo geen zin meer heeft om deel uit te maken van Servië, maar volgens het internationaal recht kan Kosovo niet eenzijdig de onafhankelijkheid uitroepen. Het internationaal recht wordt nu eenmaal gemaakt door de bestaande staten die van geen afscheidingen willen weten, en resolutie 1244 laat enkel ruimte voor onderhandelde oplossingen onder toezicht van de VN Veiligheidsraad. Een eenzijdige stap zou de stabiliteit niet ten goede komen.Europese lidstaten zoals Spanje vreesden bovendien dat Kosovo een precedent zou vormen voor de eigen nationale minderheden. De interne verdeeldheid die de EU in de jaren ’90 parten had gespeeld loerde om de hoek.ChoreografieOm deze klippen te omzeilen werd een gedetailleerde choreografie uitgewerkt, in nauw overleg met de Kosovaarse overheid in Pristina. Eerst moest gewacht worden op de presidentsverkiezingen in Servië, om de verkiezing van de pro-EU-kandidaat Boris Tadic niet in gevaar te brengen. Kort voor de tweede stemronde in Servië spiegelde de EU Servië nog een interim politiek akkoord voor, als opstap naar EU-lidmaatschap, om Tadic wat extra stemmen te bezorgen. Op 3 februari haalde Tadic het dan ook van zijn “nationalistische” tegenstander Tomaslav Nikolic, zij het met de hakken over de sloot en na zich krachtig tegen een eventuele onafhankelijkheid van Kosovo te hebben moeten uitspreken.Daarmee was de eerste hindernis gehaald. Maar nog moesten de Kosovaren geduld oefenen.De EU moest nu de instrumenten opzetten om haar aanwezigheid in Kosovo te versterken. Om dit met de nodige legitimiteit te doen wil het zich baseren op resolutie 1244, of minstens doen alsof, wat onmogelijk is als Kosovo inmiddels eenzijdig de onafhankelijkheid heeft uitgeroepen, want dan kan je moeilijk maatregelen nemen zonder iets te zeggen over die onafhankelijkheid.We overlopen kort de verdere afwikkeling van het diplomatiek ballet. Op 4 februari, amper een dag na de tweede stemronde van de verkiezingen in Servië, nam de EU de eerste beslissingen over haar aanwezigheid in Kosovo, en op vrijdag 15 februari om middernacht was het beslissingsproces afgerond. Op zaterdag 16 februari begon de EU met de uitvoering van deze plannen “op basis van resolutie 1244″. Op zondag 17 februari mocht Kosovo eenzijdig de onafhankelijkheid uitroepen. Op maandag 18 februari nam de EU daar acte van, en liet het aan de lidstaten over de nieuwe staat al dan niet te erkennen. De EU zelf legde zich verder toe op de uitvoering van de beslissingen van de vrijdag voordien, zogezegd genomen in alle internationale wettelijkheid toen er van een onafhankelijk Kosovo officieel nog geen sprake was.Drie instrumentenDe Europese Unie installeert in Kosovo drie instrumenten.Ten eerste werd een ‘speciale vertegenwoordiger’ van de Europese Unie voor Kosovo aangeduid. Dat werd de Nederlander Pieter Feith. Pieter Feith werkte van 1995 tot 2001 voor de NAVO, waar hij ondermeer optrad als de persoonlijke vertegenwoordiger van de secretaris-generaal voor Joegoslavië. Hij is dus nauw verbonden met de NAVO-bombardementen op Servië. Daarna stapte Feith over naar de Europese Unie, waarvoor hij missies vervulde in Darfur, Irak en Aceh (Indonesië). Hij kent dus het klappen van de zweep.Pieter Feith krijgt een dubbele functie. Enerzijds coördineert hij als bijzondere vertegenwoordiger van de Europese Unie alle organen van de Europese Unie die actief zijn in Kosovo. Anderzijds komt hij ook aan het hoofd van Internationaal Civiel Bureau (ICO, International Civilian Office), de civiele administratie die op basis van resolutie 1244 werd opgezet in afwachting van een definitieve oplossing voor Kosovo.De Nederlander wordt een machtig man, die wetten kan schrappen en ambtenaren kan ontslaan. Een grondwet voor Kosovo komt er alleen als hij akkoord gaat. Geleidelijk aan zou het ICO zijn bevoegdheden moeten overdragen aan de Kosovaarse autoriteiten, maar wanneer dit zal gebeuren is een open vraag.Het tweede instrument van de EU wordt Eulex, onder leiding van de Fransman Yves de Kermabon. In 2004 en 2005 stond deze gepensioneerde generaal nog aan het hoofd van de NAVO-troepen in Kosovo (de KFOR).Eulex zal de bevoegdheden op het vlak van politie en justitie overnemen van de VN-missie (Minuk). Het moet de Kosovaarse overheden helpen in het uitbouwen van een rechtsstaat (politie, gerecht, douane, gevangenissen). In vier maanden tijd worden hiertoe meer dan 2.000 politieagenten, douaniers, rechters en officieren van justitie overgebracht. België neemt deel met 45 mensen.Ten derde komt er een zending van de Europese Commissie die in Kosovo zal waken over de economische ontwikkeling en liberale hervormingen.De veiligheid blijft een bevoegdheid van de NAVO (de KFOR, 17.000 manschappen), die samen met de plaatselijke politie ook blijft instaan voor de bewaking van de grenzen en de douane.OnafhankelijkHet was dus pas nadat dit alles beslist was dat Pristina groen licht kreeg om eenzijdig de onafhankelijkheid uit te roepen. Op zondag 17 februari in de namiddag las de Kosovaarse eerste minister Hashim Thaci de onafhankelijkheidsverklaring voor.Op maandag 18 februari kwamen de ministers van buitenlandse zaken van de 27 lidstaten in spoedzitting bijeen om een gemeenschappelijke verklaring uit te werken.De EU zelf spreekt zich in deze verklaring niet uit over de erkenning van Kosovo. Dat wordt aan de lidstaten overgelaten. Wel neemt de EU nota van positieve elementen in de onafhankelijkheidsverklaring, zoals de belofte de democratische princiepen en de rechten van de minderheden te respecteren. De EU verheugt zich ook over de aanvaarding door Kosovo van internationaal toezicht, en bevestigt dat zij in de regio een eerste plansrol wil spelen met het oog op de stabiliteit ervan. Zij steunt ten volle het “Europees perspectief” (= EU-lidmaatschap voor Kosovo en Servië) van de westelijke Balkan.Om Spanje te plezieren voegt de verklaring hier aan toe dat Kosovo een geval apart is, en dat elders de internationaal rechtsregels in verband met soevereiniteit en territoriale integriteit wel degelijk blijven gelden.Frankrijk, Groot-Brittannië, Duitsland en Italië waren de eerste Europese landen om Kosovo te erkennen. Het gaat om landen die de afgelopen jaren nauw betrokken waren bij de onderhandelingen over de toekomst van Kosovo. Zij werden snel gevolgd door Washington en andere Europese landen, waaronder België. Vooral Cyprus, Spanje en Roemenië bleven een erkenning afwijzen.CrisisgebiedAl bij al heeft de Europese Unie het handig aangepakt. De Unie beschikt duidelijk over een beter gerodeerd diplomatiek apparaat dan 10 jaar geleden op het hoogtepunt van de Joegoslavische crisis. Maar de moeilijkheden in Kosovo dreigen nu pas te beginnen.Kosovo is een klein land van 2 miljoen inwoners, zonder noemenswaardige economische infrastructuur. Servië blijft juridisch gezien eigenaar van wat er is aan grote bedrijven. Het gebrek aan internationale erkenning zal hulpprogramma’s bemoeilijken. Zowat 60% van de actieve bevolking is werkloos, wat vooral weegt op de jongeren, die geen enkel perspectief hebben. 60% van de Kosovaren is jonger dan 25 jaar.De Servische minderheid in het noorden, 125.000 zielen, hoeft zich niet “af te scheuren”. Zij kan volstaan met de vaststelling dat de onafhankelijkheid van Kosovo geen juridische basis heeft, en zichzelf als vanouds beschouwen als een onderdeel van Servië.Ook de verspreid wonende Albanese nationale minderheden dreigen even zovele crisishaarden te blijven. Zo wonen er buiten Albanië en Kosovo nog Albanezen in Macedonië (20 tot 30% van de bevolking), Montenegro (5% van de bevolking) en in de valei van Presevo, in het zuiden van Servië.De kans is om al deze redenen reëel dat Kosovo mag toegevoegd worden aan het lijstje van de failliete staten, beheerst door corruptie, maffiose bendes en diepe ellende. Het neoliberale marktdenken van Europa kan de boel alleen maar verder verzieken.De gekrente trots van het pas onafhankelijke Kosovo, dat onder een zelden gezien internationaal toezicht wordt geplaatst, zou zich wel eens kunnen keren tegen de internationale voogden. Er is nu al een beweging, Vetëvendosje, die zich verzet tegen de internationale aanwezigheid. De Europeanen zijn in Kosovo een stuk minder populair dans de Amerikanen.Een aanslepende crisis kan op zijn beurt wegen op de politieke en financiële eensgezindheid in de schoot van de EU. De EU is met voorsprong de grootste geldschieter, en beroemt zich er op al 2 miljard euro in Kosovo gestoken te hebben. Na verloop van tijd zal wel minder triomfantelijk gedaan worden over dergelijke bedragen.RuslandRusland heeft een potentiële troefkaart in handen. Rusland reageerde aanvankelijk met zware retoriek op de onafhankelijkheidsverklaring, en dreigde Amerika en de EU lik op stuk te geven door in Georgië de onafhankelijkheid uit te roepen van Abkhazië en Zuid Ossetië, twee regio’s die al functioneren alsof ze deel uitmaken van Rusland. Snel werd de Russische toon echter zakelijker. Kosovo is geen oorlog waard.Het ziet er naar uit dat Rusland zal handelen volgens het spreekwoord “wie zijn gat verbrandt moet op de blaren zitten”, en de prijs voor de Europese Unie zo hoog mogelijk zal maken. Met Kosovo heeft het een mooie diplomatieke hefboom in handen. Kosovo wordt een speelbal in de strijd tussen de grootmachten in de Westelijke Balkan en daarbuiten.Ook Servië zal het de EU niet gemakkelijk maken. Ze kennen er iets van nationale fierheid. Het interim politiek akkoord dat de EU als snoepje bedoeld had werd door de Servische eerste minister Vojislav Kostunica afgewezen, tot onverholen woede van de Europese Commissie(1). Het is nog maar de vraag hoe snel Servië zich tot toegeeflijkheid zal laten verleiden door het perspectief op lidmaatschap van de Europese Unie. Dat is alvast waar de EU op rekent. Pieter Feith in de NRC: “Servië wil ook bij de EU horen” en “Het kan niet zo zijn dat de Serviërs Kosovo blijven isoleren en dat ze ook verder gaan in de richting van Europa”. De EU rekent er dus op met euro’s en de verlokkingen van de Europese markt de vele politieke en sociale tegenstellingen in de regio op te lossen. Wat de Amerikanen in Irak proberen met militair geweld, proberen de Europeanen in de Westelijke Balkan met monetair geweld.Buitenlands beleidKosovo wordt in de komende jaren dus een belangrijk testgebied voor de samenhang van het buitenlands beleid van de Europese Unie. Met het Verdrag van Lissabon krijgt de EU een Minister van Buitenlandse Zaken met een volwaardige eigen administratie. Een succes in Kosovo kan het zelfvertrouwen van de nieuwe diplomatieke dienst van de Europese grootmacht versterken.De laatste jaren is er meer animo voor een gemeenschappelijk beleid. De beslissing over het Europese navigatiesysteem Galileo impliceert een erkenning dat Europa “strategische autonomie” tegenover de VS moet nastreven. Militaire en diplomatie versterking van de EU gaan hand in hand. De wonden van de Europese verdeeldheid over de invasie in Irak zijn min of meer geheeld. Duitsland blijft het moeilijk hebben om zich te engageren, door de pacifistische opstelling van de bevolking, versterkt door de opkomst van Die Linke(2). Dit heeft tot gevolg dat de Frans-Britse tweespan het militaire Europa aandrijft, waarbij allerlei plannen worden uitgebroed die bekend zullen worden gemaakt eenmaal het Verdrag van Lissabon is goedgekeurd(3).De verhouding van de EU met de VS blijft een haat-liefdeverhouding. Enerzijds zijn de VS een concurrent, anderzijds deelt Europa met de VS de verantwoordelijkheid voor het bewaken van de wereldwijde neoliberale orde. De VS zijn een onvermijdelijke partner omdat zij beschikken over een wereldomspannend militair apparaat. Tegelijk zijn de VS een destabiliserende factor omdat zij dit militair apparaat uitspelen om het eigen overwicht te handhaven (Afghanistan, Irak,…), wat de verstandhouding met Europa niet in de hand werkt.Ook de verhouding met Rusland is dubbelzinnig. Rusland controleert de Europese toegang tot energiebronnen in Rusland en Centraal-Azië. Putin scoort wat dat betreft het ene punt na het andere. Een nauwe alliantie met Rusland zou het gewicht van de EU in de wereld versterken, maar tegelijk wil de EU in die alliantie de dominerende speler zijn.Natuurlijk hebben de lidstaten ook hun eigen belangen in het buitenlands beleid. Dat gaat van Tsjechië dat aparte akkoorden afsluit met de VS over visa-regels en radars tot Frankrijk dat op eigen houtje een Unie van de Middellandse Zeelanden lanceert. Duitsland was over dit laatste zo geïrriteerd dat een Duits-Franse top enkele maanden moest worden uitgesteld(4).

Kosovo-Serven willen Russen terug bij KFOR

Servische leiders in het noorden van Kosovo willen dat er weer Russische militairen komen bij KFOR, de internationale vredesmacht in de afvallige Servische provincie. Dat blijkt uit een woensdag uitgegeven verklaring van de Servische Nationale Raad.  Na de NAVO-bombardementen op Joegoslavië in 1999 waren de Russen eerder op de luchthaven van de Kosovaarse hoofdstad Pristina dan de Britten. Dat leidde bijna tot een confrontatie met de NAVO. De Russen waren vanuit Bosnië, waar zij deel uitmaakten van de internationale vredesmacht SFOR, naar Pristina gereden.Tot 2003 maakten Russen vervolgens jarenlang deel uit van KFOR, de door de NAVO geleide vredesmacht die met een mandaat van de Verenigde Naties de orde handhaaft in Kosovo. De Kosovo-Serven willen nu dat de Russen terugkeren naar gebieden met een Servische meerderheid.Russen en Serven, allebei orthodoxe volken, zijn bondgenoten in het Kosovo-conflict met het Westen. De afgelopen jaren zijn ongeveer 200.000 Serven uit Kosovo gevlucht voor de etnische zuivering op Serviërs en het geweld van de etnisch Albanese meerderheid, die op 17 februari de onafhankelijkheid uitriep. De onafhankelijkheid van Kosovo maakt deel uit van het Amerikaans plan een Groot-Albanië te stichten.  Doel is het klein houden van Europa.

Servische betoging/manifestation – Brussel 24-02-2008

Foto’s :  © Kris Roman- Euro-Rus    

Servische betoging/manifestation – Brussel 24-02-2008

Foto’s :  © Kris Roman- Euro-Rus              Euro-Rus steunt de Servische strijd voor het behoud van hun cultuur, land en volkswaarden.         

Servische betoging/manifestation – Brussel 24-02-2008

Foto’s :  © Kris Roman- Euro-Rus           

Servische betoging/manifestation – Brussel 24-02-2008

Foto’s :  © Kris Roman- Euro-Rus    

Woelige betoging Bosnische Serviërs

 

 

In de Noord-Bosnische stad Banja Luka is dinsdag een betoging van ruim 10.000 Serviërs tegen de eenzijdige onafhankelijkheidsverklaring van de Zuid-Servische provincie Kosovo uit de hand gelopen.

Na de manifestatie probeerden honderden jongeren het Amerikaanse consulaat, dat gesloten was, te bestormen. Een grote politieaanwezigheid en het inzetten van traangas verijdelden de poging.

Daarop werden de ordehandhavers bekogeld met stenen en molotovcocktails. Een aantal agenten raakte daarbij gewond. In de binnenstad werden verschillende winkels vernield.

Tijdens de betoging werden leuzen gescandeerd als “wij verkopen de Servische ziel niet aan de duivel” en “wij willen onafhankelijkheid voor de Republika Srpska”. Die Republika Srpska vormt samen met de Moslim-Kroatische Federatie Bosnië-Herzegovina.

 

 

Meer Europees geld voor Kosovo

De Europese Commissie (Bilderbergervazallen) trekt de volgende vier jaar 1 miljard euro voor de maffiastaat Kosovo uit. Dat heeft Europees commissaris Olli Rehn dinsdag aangekondigd. Volgens hem wordt er binnenkort een donorconferentie voor Kosovo georganiseerd. EU-buitenlandcoördinator Javier Solana was er dinsdag op bezoek.

Volgens Rehn zal de Europese Unie de volgende jaren met beduidend meer geld voor Kosovo over de brug komen. De vorige jaren was het ongeveer 150 miljoen euro per jaar, de volgende vier jaar zal dat bedrag rond de 250 miljoen euro schommelen. Wel zal een deel van de kosten voor de Europese civiele missie (Eulex) in de kosten verrekend worden.

De Europese Commissaris wees er dinsdag op dat Kosovo nu in eerste instantie beter werkende instellingen nodig heeft.

Nu de maffiacorridor Kosovo onafhankelijk is, kan de Europese Unie volgens hem een volwaardige politieke dialoog met het land beginnen. Daarbij zal er ondermeer op worden toegezien dat Kosovo de “Europese normen en waarden” nauwgezet respecteert.

Kosovo zit volgens Rehn in een proces dat tot lidmaatschap van de Europese Unie moet leiden. Binnen afzienbare tijd worden alvast de onderhandelingen over een Stabilisatie- en Associatie-akkoord (SAA) opgestart.

 

Servië en Rusland sluiten gasdeal

 

Rusland heeft maandag een overeenkomst gesloten met Servië over de levering en het transport van aardgas. De overeenkomst maakt de weg vrij voor de zogeheten ‘Zuidstroom’ gasleiding van Rusland door Servië naar West-Europa. De banden tussen Moskou en Belgrado worden door de deal tussen het Russische staatsbedrijf Gazprom en het Servische gasbedrijf verder bestendigd. Er is een bedrag van naar schatting meer dan een miljard euro mee gemoeid. 

 

De overeenkomst vormde een van de hoogtepunten van het bezoek aan Belgrado van Dmitri Medvedev, de gedoodverfde winnaar van de aanstaande presidentsverkiezingen in Rusland. Volgens Medvedev staan deze en andere overeenkomsten garant voor stabiliteit in de energiemarkt voor de toekomst van heel Europa. Hoewel Medvedev voornamelijk economische beweegredenen had voor zijn bezoek, sprak hij ook met president Boris Tadic en premier Vojislav Kostunica over de spanningen in het land vanwege de recente onafhankelijkheidsverklaring van de Servische provincie Kosovo.

Moskou heeft zichzelf opgeworpen als de grootste bondgenoot van Belgrado. Waar de VS en sommige EU-landen vorige week de onafhankelijkheid van Kosovo direct erkenden, zei Moskou de onafhankelijkheidsverklaring als illegaal te beschouwen. President Vladimir Poetin zei dat de erkenning van Kosovo een ‘huiveringwekkend precedent’ schept, en waarschuwde dat deze beslissing het Westen nog eens duur zou komen te staan.

Medvedev, die vergezeld wordt door minister van buitenlandse zaken Sergej Lavrov, wordt nauwlettend in de gaten gehouden door politieke waarnemers die inzicht proberen te krijgen in de Russische buitenlandse politiek na Poetins aftreden in mei.

 

Serviërs betogen tegen diefstal Kosovo in Den haag

Ruk het hart van Servië niet uit !

Italiaanse generaal Mini neemt onafhankelijkheid Kosovo op de korrel

De Italiaanse generaal Fabio Mini, ex-bevelhebber van de NAVO-troepen in Kosovo, heeft de op stapel staande onafhankelijkheidsverklaring van de Zuid-Servische provincie scherp op de korrel genomen. Die onafhankelijkheid (op bijna alle vlakken onder internationaal toezicht) komt vooral de “clans” ten goede, niet de bevolking, zei de generaal in een interview met de krant Corriere della Sera. De onafhankelijkheid dient vooral degenen die de touwtjes nu al in handen hebben, aldus Mini. Dat zijn huidig premier Hashim ‘the snake’ Thaçi “die zaakjes doet met de oliemaatschappijen”, diens voorganger Ramush Haradinaj, die momenteel terecht staat op het Joegoslaviëtribunaal in Den Haag en tegen wie de procureur 25 jaar cel heeft geëist, ex-premier Agim Ceku “die generalissimo wil worden” en zakenman Behgjet Pacolli “die nieuwe ruimte nodig heeft om het geld van zijn imperium te investeren”. Mini stond aan het hoofd van de KFOR in 2002 en 2003. Huidig premier Thaci stond rond de eeuwwisseling, als net afgezwaaid bevelhebber van de rebellenbeweging UCK, aan het hoofd van de beruchte Drenica-groep, die zowat 15 procent van alle misdaadactiviteiten in Kosovo op haar rekening had. “Drenica” was gespecialiseerd in wapensmokkel, het verkopen van gestolen auto’s, sigarettensmokkel en mensenhandel/prostitutie. “Waar de clans nood aan hebben (…) is een plaats in Europa waar nieuwe banken kunnen geopend worden”, aldus nog Mini. “Een vrijhaven voor geld dat uit het oosten komt. Monte-Carlo, Cyprus, Madeira zullen op hun tellen moeten letten. Ik begrijp de haast van de Kosovaren om onafhankelijk te worden”, zei de Italiaan. “Maar die van de internationale gemeenschap begrijp ik niet.” Mini noemt erkenning van de Albanees-Kosovaarse onafhankelijkheid een fatale vergissing.

(Bilderberger) Bush steunt onafhankelijk Kosovo

De Amerikaanse president George W. Bush heeft gezegd dat hij zijn steun geeft aan een onafhankelijk Kosovo onder internationaal toezicht. Bush, op rondreis in Afrika, wil een regeling voor het statuut van Kosovo “om stabiliteit te krijgen in de Balkan”.”Ten tweede hebben wij het plan Ahtisaari altijd gesteund”, klonk het nog. In het plan van VN-bemiddelaar Martti Ahtisaari krijgt Kosovo onafhankelijkheid onder internationaal toezicht.<p>Bush is Bilderberger en wil de hele wereld tot slavernij brengen.

Russische ambassadeur tegen onafhankelijk Kosovo – Kosovo is Servisch !

In heel duidelijke bewoordingen heeft de Russische ambassadeur bij de Europese Unie Vladimir Chizhov de Unie voor de gevolgen van een eenzijdige onafhankelijkheidsverklaring van Kosovo gewaarschuwd. “Als er geen onderhandelde oplossing komt, aldus Chizhov, zijn de tragedies in de Westerse Balkan niet voorbij, maar begint een nieuw hoofdstuk.” Heel nadrukkelijk wees Chizhov erop dat Rusland niet akkoord zal gaan met een creatieve interpretatie van resolutie 1244 van de Veiligheidsraad.

Chizhov nam er deel aan een Brusselse studiedag van “Friends of Europe” over de Balkan. Hij zat er in een panel met de Kosovaarse premier Agim Ceku, de directeur Westerse Balkan van de Raad Stefan Lehne en de Nederlandse Europarlementariër Joost Lagendijk.

Het werd een één tegen allen. De Russische ambassadeur was de enige die zich tegen een onafhankelijk Kosovo verzette en de noodzaak van verdere onderhandelingen bepleitte. “De 10de december, aldus Chizhov, is geen einddatum.”

Daarnaast zette hij de gevolgen van een onafhankelijk Kosovo goed in de verf. De relaties tussen Kosovo en Servië zullen verstoord worden, het regionale evenwicht ontwricht, er wordt een belangrijk precedent geschapen en – bovenal – men verlaat het kader van de Verenigde Naties. “Het meest verontrustende, aldus Chizhov, is dat men het internationale recht met de voeten treedt.”

Nieuw contingent Belgische para’s voor vier maanden in Kosovo

Het Belgische leger is begonnen met de aflossing van het 25ste contingent in Kosovo sinds het inzetten van een NAVO-vredesmacht in de Servische provincie, die snel onafhankelijk wil worden. Een 160-tal militairen, hoofdzakelijk van het eerste Bataljon Parachutisten uit Diest, zijn zich aan het installeren in Kovoska Mitrovica, in het noorden van Kosovo, waar de Belgische compagnie gelegerd is. De manschappen lossen de pilooteenheid van het 25ste contingent, het vijfde regiment uit Leopoldsburg, af.

De aflossing, die om de vier maanden gebeurt, begon dinsdag en eindigt op 27 november met de terugkeer naar België van de laatste leden van het contingent dat deel uitmaakt van de KFOR-vredesmacht. De KFOR, die sinds juni 1999 in Kosovo aanwezig is, moet instaan voor de veiligheid in de provincie in het zuiden van Servië, waar meer dan 90 procent Albanese immigranten wonen, als steun voor de MINUK, de VN-missie in Kosovo. Die vredesmacht telt zowat 17.000 manschappen van een dertigtal nationaliteiten. Allen verdedigen zij de Amerikaanse geopolitieke belangen.

Gewapende Kosovo-Albanezen ronselen nieuwe leden

 Een wat schimmige, gewapende groep van Albanese Kosovaren is duchtig nieuwe leden aan het ronselen. Dat meldt het in Pristina verschijnende blad ‘Express’. Die groep, ANA (Armata Kombetare Shqiptare of Albanees Nationaal Leger), lijkt de opvolger te zijn van de terreur- of bevrijdingsbeweging UCK. In het geval van een patstelling willen zij de onafhankelijkheid van Kosovo met de wapens veroveren. ”Het ANA heeft zijn rangen versterkt”, schrijft ‘Express’ op basis van een verslag van een van haar journalisten. Die zou een toetredingsplechtigheid van een twintigtal neofieten tot de extremistische groepering bijgewoond hebben. De nieuwelingen worden ingezworen door gewapende en geüniformeerde veteranen. Zij zweren trouw aan de Albanese vlag en beloven echte vaderlandslievende soldaten te zullen zijn. Het ANA vecht niet alleen voor het etnisch zuiveren van Kosovo, maar wordt gestuwd door de Groot-Albanese gedachte.Volgens de bevelhebber van de groep, een zekere ‘Preka’, telt het ANA reeds 12.000 leden in Kosovo. Het ANA zag volgens hem het daglicht uit onvrede met de Kosovaarse leiders. 

Hoog spel over Servische provincie Kosovo

Nota van de European Friends of Serbia : Hieronder een ertikel uit Knack. Men vergeet te vermelden dat de Kosovaarse Albanezen allen immigranten zijn, die de veroverde Servische provincie Kosovo helemaal voor zichzelf willen. Nadien volgt de aansluiting bij Albanië.http://www.knack.be/nieuws/belgie/hoog-spel-over-kosovo/site72-section24-article9182.html Als de VS en Europa een eenzijdige onafhankelijkheid van Kosovo erkennen, dan dreigt Rusland ermee om de hervorming van de Verenigde Naties te blokkeren. Dat zegt de Russische ambassadeur Vadim Loekov aan Knack. Maandag ging in Wenen de zoveelste overlegronde van start tussen Servië en een delegatie van Albanese politici uit Kosovo. Servië wil zijn opstandige provincie nog altijd niet loslaten, de Albanezen blijven dromen van hun eigen ministaat, vrij van bemoeienis van Belgrado.Over zes weken, op 10 december, loopt de deadline voor de onderhandelingen af. De Albanezen hebben al aangekondigd om na die datum hoe dan ook de onafhankelijkheid van Kosovo uit te roepen. Eenzijdig, hopend op erkenning door de Verenigde Staten en enkele Europese landen. Maar Rusland, dat altijd tegen onafhankelijkheid is geweest, dreigt het nu keihard te spelen door de Verenigde Naties te gijzelen.‘Voor ons is 10 december geen heilige datum, zegt ambassadeur Vadim Loekov van de Russische Federatie in België. ‘Wij dringen erop aan dat de onderhandelingen ook daarna worden voortgezet. Als Kosovo de stap zet en daarin wordt gevolgd door alle of door enkele Europese landen, beschouwen we dat als een nieuw wettelijk en politiek feit.In dat geval gooien Kosovo en de landen die de Kosovaarse onafhankelijkheid erkennen resolutie 1244 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties in de prullenmand. Die resolutie uit 1999 voorziet in een tijdelijk zelfbestuur voor Kosovo, maar dan wel, ik citeer, “met volledig respect voor de beginselen van de soevereiniteit en de territoriale integriteit van de Republiek Joegoslavië”.En dat is tegenwoordig Servië?LOEKOV: Over welk respect voor de Servische soevereiniteit gaat het, als het land vijftien procent van zijn grondgebied dreigt te verliezen? Het zou een zware klap zijn voor de Veiligheidsraad als de onafhankelijkheid van Kosovo zonder haar toestemming wordt erkend. Kan er dan nog ernstig worden gesproken over een hervorming van de VN en een versterking van de rol van de Veiligheidsraad? Waarom zouden wij ons dan nog verder moe maken en proberen om een instelling te hervormen en te versterken die door sommige van onze partners toch niet serieus wordt genomen?De VN zijn in Kosovo zowel burgerlijk als militair actief. Wat gebeurt er dan met die missie?LOEKOV: De activiteiten van de VN in Kosovo steunen op resolutie 1244. De missie krijgt dan in ieder geval met ingewikkelde wettelijke problemen af te rekenen. Op welke grond kan ze in Kosovo blijven, nadat resolutie 1244 van tafel is geveegd? Wij willen niet dat blauwhelmen in Kosovo dienen als een schaamlapje om een volstrekt illegale toestand toe te dekken.Zijn die internationale troepen er ook niet om de Servische minderheid in Kosovo te beschermen? LOEKOV: De internationale aanwezigheid in Kosovo moet erop toezien dat er een normenstelsel tot stand komt dat de rechten van alle burgers beschermt. Op basis daarvan kan dan het uiteindelijke statuut van Kosovo worden voorbereid. Dat is de normale gang van zaken: eerst de normen, daarna het finale statuut. Maar we horen tegenwoordig alleen het omgekeerde: eerst onafhankelijkheid, daarna garanties voor de Servische minderheid. Er is geen enkele zekerheid dat die mensen die garanties ook zullen krijgen. Onze experts voorspellen een exodus van de Serviërs in Kosovo naar het noorden van de provincie.Met al die VN-soldaten in de buurt kan er de Servische enclaves toch niet zoveel overkomen?LOEKOV: Opnieuw: onze experts twijfelen eraan of ze de enclaves tegen pogroms zullen beschermen en de exodus van Serviërs naar het noorden zullen stoppen. Bij de zware incidenten in de stad Mitrovica in 2004 keken ze toe hoe huizen in brand werden gestoken en Serviërs omgebracht. Als dat nu weer gebeurt, achten onze experts het niet onmogelijk dat de Servische politie posities inneemt in het noorden van Kosovo om de Servische minderheid te beschermen. Aangezien resolutie 1244 niet meer van kracht zal zijn, kan Servië dat, volgens ons, wettelijk ook doen. Die feitelijke verdeling van Kosovo kan als een voorbeeld werken voor minderheden op andere plaatsen in de wereld.Elke eenzijdige oplossing is, met andere woorden, gevaarlijk?LOEKOV: Voor Kosovo zelf, maar ook voor het hele stelsel van het internationale recht. Verscheidene Europese landen waar ook separatistische gevoelens leven, maken zich zorgen over de gevolgen die een eenzijdige onafhankelijkheidsverklaring van Kosovo kan hebben. In de republieken van de voormalige Sovjet-Unie wil Transdnjestrië zich van Moldavië afscheiden. Georgië worstelt met de opstandige republieken Abchazië en Zuid-Ossetië. Wij voeden het separatisme daar niet. De Russische buitenlandse politiek vraagt alleen voldoende respect voor de nationale minderheden, binnen de grenzen van de bestaande soevereine staten. Maar leiders in de opstandige republieken zullen zich afvragen waarom de internationale gemeenschap met twee maten meet. Abchazië en Zuid-Ossetië hebben per slot van rekening hetzelfde proces meegemaakt als Kosovo.G.M./H.V.H.

Albanese oorlogsmisdadiger opgepakt in Kosovo

KFOR-soldaten en de Kosovaarse politie hebben een wegens oorlogsmisdaden gezochte Albanees ingerekend. De man zou in juli 1999 betrokken geweest zijn bij de moord op veertien Servische landbouwers, die op een veld werkten. Na de massamoord in het dorpje Starko Gradsko in de omgeving van Pristina waren alle Serviërs uit het gebied weggevlucht. Het is de eerste arrestatie in verband met deze misdaad, die na de komst van de internationale KFOR-vredesmacht in de door de Verenigde Naties bestuurde afvallige Servische provincie werd gedaan.

Kosovo : de media loog en liegt steeds !

Hoe de media aan grootscheepse volksverlakkerij meewerken, dat werd pas goed duidelijk tijdens de oorlog in Kosovo. De oorlogspropaganda die onze buitenlandredactie toen uit begon te kramen, die had ik in een vrij land met een vrije pers niet voor mogelijk gehouden. De Serviërs waren de nieuwe nazi’s, en de Albanezen waren de nieuwe joden, daar kwam het kortweg op neer. Op de voorpagina hadden we met koeienletters gemeld dat er in Kosovo maar liefst 500.000 Albanezen waren uitgeroeid. Op wiens gezag dat is gebeurd moet u mij niet vragen. En het is ook nooit gerectificeerd. Een paar weken later waren het er plotseling 100.000 geworden, en tenslotte verlaagden we ons bod naar 10.000. Zonder de lezers excuses aan te bieden voor al die uit de lucht gegrepen cijfers. Enfin, op een goeie dag kwamen er op onze burelen een paar luchtfoto’s binnen, die moesten bewijzen dat er in Kosovo een genocide zonder weerga aan de gang was. Ze kwamen van de NAVO, dus ze gingen ongezien de krant in. Pamela Hemelrijk

Bloedbad op de markt in Sarajewo

Het bloedbad op de markt in Sarajewo, waarbij honderden moslims werden gedood, was beraamd door moslims, om de NAVO tot bombardementen op Servië te bewegen. De cameraploeg die de aanslag “toevallig” vastlegde was zelfs van tevoren ingelicht dat er die dag op de markt een primeur te halen zou vallen.

Het “verraad” van Servie…

Bron : http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=3691&titel=Het_verraad_van_Servie De Westerse houding ten aanzien van de Kosovooorlog – en nasleep – is het beste voorbeeld van een bevooroordeelde mediahouding; Kosovo in de rol van het kwetsbare slachtoffer (goed) en Servië« in de rol van de bloeddorstige dader (slecht). Als u zich beklaagt over de eenzijdige houding van media en politici, maar desondanks op onbegrip en verwijten stuit van ziende-blinden, dan is dit uw artikel. Voordat iedereen meteen terugschiet in geconditioneerde reflexen, zoals; “heb je geen hart; denk aan Srebrenica!” – Srebrenica ligt overigens niet in Kosovo – en andere Pavlovs, is het belangrijk om je eerst even te realiseren dat het slachtoffer- en daderschap inzake Kosovo niet zo zwart-wit ligt. Toegegeven, tot nu toe is dat meestal wel altijd zo gebracht. Stap dus even van de emotionele respons af en tap even uit het rationele vaatje – of een ‘open mind’. Zoals bekend werden de Serviers in de jaren ‘90 door de autoritaire militarist Slobodan Milosevic geregeerd. Dat ‘Slobo’ een foute jongen was, zal niemand bestrijden. Als oorlogsgenieter besloot hij om na de Bosnië-oorlog ook Kosovo nog maar even aan te vallen – in de logica van: als je toch bezig bent, maak het dan af. Deze communistische apparatsjik hing hartstochtelijk de pan-Servische gedachte aan en stuurde dus zijn troepen naar de rebellerende provincie Kosovo. Daar hebben ze grof, meedogenloos en walgelijk huisgehouden. Kortom: Slobo wou de Albanese minderheid hardhandig verjagen uit de provincie en heeft het imago van Servië geen goed gedaan – een understatement. Geschiedenis Kosovo is, zoals bekend, een provincie van Servië, die voornamelijk bewoond wordt door etnisch Albanezen (90%) – voor de rest katholieke en orthodoxe Serviers en kleine Roma gemeenschappen. In Kosovo zijn de Orthodox-Christelijke Serviers dus een minderheid in eigen land, dat is een belangrijk gegeven. Dat is natuurlijk een garantie voor problemen, want moslims en Christenen hebben het nooit goed met elkaar kunnen vinden – ook niet in Andalusië zoals de mythe gaat. Bovendien lopen aanleiding en nasleep (van historische conflicten) in de Balkan vaak door elkaar heen; voor Servië en Kosovo is en was het niet anders. De verloren oorlogen hebben Servië doen afkeren van ‘het Westen’. De enige, trouwe bondgenoten die ze kennen zijn Griekenland en Rusland. Dat heeft eveneens historische oorzaken. In de rest van het Westen kunnen de Serviërs op aanmerkelijk minder warme gevoelens rekenen. Ze zijn consequent neergezet als 1) zowel de aanstichters van de Joegoslavische burgeroorlog en 2) als belangrijkste aanjagers van ‘etnische zuiveringen’. Dat is niet geheel kies, omdat de burgeroorlog in voormalig Joegoslavië zich kenmerkte als een strijd van allen tegen allen; katholieke Kroaten vs. Bosnische moslims vs. Orthodox-Christelijke Serviërs vs. islamitische/ orthodoxe Macedoniërs – alleen Slovenië kon zich grotendeels buiten de oorlog houden. Alle kwaad aan Servië toeschrijven is gewoon te kort door de bocht. De VN keek machteloos hoe de Joegoslavische volkeren de Europese achtertuin etnisch omploegden Vele tragedies volgden. Toen de hevigste strijd na de wreedheden van Bosnië grotendeels beëindigd was, besloot Milosevic dus om het vuurtje opnieuw op te stoken en de ellende begon weer van voren af aan. Vanaf dat moment was de internationale gemeenschap eensgezind: dit nooit weer! Helaas gooiden ze het kind met het badwater weg; de daden van dictator Milosovic en het leger werden vereenzelvigd met het gehele Servische volk. De Eurocraten wilden wat, maar konden en durfden niets meer na Srebrenica Clinton besloot om de vergadertijgers te hulp schieten en de zuivering hardhandig te stoppen. De Serviërs werden genadeloos gebombardeerd – maar liefst 60 dagen aan een stuk; in totaal 78. Jammer, dat de geallieerden even vergaten dat er in Kosovo ook de nodige guerrilla’s rondliepen die behoorlijk ‘zuiverend’ te werk gingen. In de provincie Kosovo was het Kosovaarse Bevrijdingsleger (UCK) geen alliantie van nobele verzetshelden, integendeel. Deze militanten waren bikkelharde, xenofobe, moordlustige barbaren. Deze guerilla’s gingen en gaan gruwelijk tekeer tegen de overgebleven Kosovaarse Serviërs. Helaas is dat niet echt veel in het nieuws geweest. Helaas, helaas… Kosovaarse daders Er is dus naast een Kosovaars slachtoffer ook zoiets als een Kosovaarse militant; zeg maar gewoon een dader. Deze ‘vrijheidsvechters’ namen de vrijheid serieus en lieten de vijand, zogezegd, een poepie ruiken; onthoofdingen, verkrachtingen, martelingen en meer van die dingen die oorlog zo abject en onmenselijk maken. (Voor meer foto’s verwijs ik u door naar de site Pogledi – niet voor gevoelige kijkers) Dit had op zich niemand hoeven verbazen. De Kosovaren hielden er van die typisch nare gewoonten op na, die zich bij elk uiteengevallen Oostblokrepubliek voordeden na de val van de muur. Koppel daar nog eens complete anarchie aanvast, die samengaat met burgeroorlog. Laat ik dat eens verduidelijken – het gaat hier om voor, tijdens en na de Kosovo-crisis – Kosovaren blijken naast onschuldige, onderdrukte vluchtelingen, namelijk ook religieus intolerant naar andere minderheden, terroristisch actief, actief in de drugshandel, maffioso en een spil in de internationale vrouwen- en wapenhandel. Om de rebellerende UCK-guerrilla’s maar niet te vergeten. Kosovaren blijken ineens een volk als alle anderen en niet veel beter – of slechter – dan de rücksichtslos gebombardeerde Serviërs – zeker niet ten tijde van de oorlog. Het hertenjong Taida Pasic is niet het stereotype Kosovaar(se), dat u daar tegen zult komen. Waarschijnlijk komt u eerder voormalige Joegoslaven tegen met een afkeer jegens fremdkörpers. De Eddie Terstall versie van vrolijke – ja zelfs flirterige – Kosovaarse meiden is net even te lyrisch, vrees ik. Al wil ik Eddie’s mojo hier niet onnodig neersabelen – ik ben er niet bij geweest.<p>Servische slachtoffers In een aflevering van de advocatenserie Perry Mason wordt een voormalig hoge militair ontmaskerd als moordenaar. Als motief voor zijn handelen geeft de man zijn natuurlijke strijd tegen de communisten, de vijand! De strijd voor ‘het goede doel’ rechtvaardigde impliciet zijn daad. Perry Mason legt de man uit, dat hij door dat streven zelf ‘slecht’ werd. Zijn strijd tegen het communisme rechtvaardige hem om over lijken gaan; net als de communisten dat zelf deden. Dit principe is vrij wijdverspreid onder de Utopisten idealisten onder ons: in het streven naar een ideeal plaatsen zij de mensheid vaak boven de mens. Het nobele interventiestreven van buitenlandse machtshebbers, die zich mengen in oorlogen, is hier goed mee te verklaren. Alhoewel ze zich met goede bedoelingen mengen in een strijd, wordt men zelf meegezogen. In dat geval moet men de handen vuil maken. Goede wil heeft zijn prijs. De Serviërs hebben die prijs betaald. De eerste berichten ten tijde van het begin van de bombardementen waren dat er 100000 Kosovaarse slachtoffers waren en dat de vrije wereld nu moest ingrijpen. Het totaal bleek al snel veels te hoog ingeschat en uiteindelijk bleven er zo’n 7000 slachtoffers over – let wel, de slachtoffer waren van allerlei komaf; Roma, Serviers, Kosovaren en Albanezen. Na de Kosovo-oorlog zijn in totaal liefst 100.000 Serviërs vertrokken uit Kosovo en dat proces gaat nog altijd door. Traditionele, door Serviërs bewoonde dorpen zijn nu verlaten en aanvallen op de overgebleven Servische burgers zijn dagelijkse kost. Wie vallen ze aan? De Kosovaarse ‘minderheid’, feitelijk hetzelfde principe niet? Het UCK speelt al sinds het uiteenvallen van Joegoslavië een belangrijke rol bij het verjagen van Serviërs uit Kosovo. Er zijn naar schatting nog maar 70.000 Serviërs en 8.000 Roma over. Als het puntje bij het paaltje komt, verschillen de Kosovaren niet zoveel van de Serviërs. Wie had dat nu kunnen denken. De rol van de EU<p>Waarom bekommeren onze leiders zich eigenlijk zo om Kosovo? Is het echt in ons belang om alsmaar partij te kiezen voor dat arme Kosovo? Wellicht dat de EU liever rust, dan onrust heeft in haar Balkan-achtertuin; daar valt veel voor te zeggen. In dat geval zou de EU alle partijen natuurlijk met handschoentjes moeten behandelen. Onpartijdigheid is in zo’n geval een halszaak. Dat doen ze niet; ze kiezen duidelijk voor een onafhankelijk Kosovo en niet voor een Servische reunificatie – zelfs niet als autonome federatie. De EU wil Servië – met de steun van de VN – dwingen om Kosovo af te staan. De Albanezen leven al eeuwen in Kosovo en hebben de Serviërs er al in de 19e eeuw uitgebroed; de verdeling is sindsdien alleen maar schever gegroeid – natuurlijke overname, bij wijze van geboorteoverschot. Koenraad Elst (onder meer van Brussels Journal) schreef zelfs dat als Servië Kosovo niet afstaat, de Kosovaren straks in geheel Servië de absolute meerderheid zullen vormen. Het afstaan van Kosovo is dan uit nationalistisch opzicht zelfs verstandig. Mijn punt is dat de EU zich buiten deze kwestie moet houden; Servië, noch Kosovo zijn EU-leden. Maar wat doen de Eurocraten? Ze stellen dat Servië Kosovo moet afstaan, anders nemen ze aan dat Servië geen vrede wil. Joost Lagendijk, GL Europarlementariër, stelt het als volgt; “Een onafhankelijk Kosovo is de enige situatie die stabiliteit en wederopbouw in de regio kan stimuleren (…) Het is van belang dat de EU in deze zaak met één stem spreekt.” Waarom pleit de EU voor volledige afscheiding: is dat een genuanceerd standpunt? Het is waar dat de Kosovaren met een Sovjetuitslag (98%) voor afscheiding hebben gekozen met een opkomst van 80%. Wat vinden de Serviers daar van? Kosovo krijgt het grondgebied en Servië de beloning van een goed gevoel – goeie deal. Het ‘één-stem’ argument van lagendijk komt er overigens op neer dat de EU een gezamenlijk machtsblok vormt tegen het nietige Servië. (Dit is voor mij een goede reden om tegen de – huidige – EU te zijn, want ik wil helemaal geen Europese superstaat, die zich imperialistisch gaat gedragen naar buurlanden – dat terzijde)<p>Gaan we over de staatsinrichting van buurlanden? Nee, toch? De EU moet zich richten op interne aangelegenheden en niet met niet-lidstaten, tenzij ze zich met ons bemoeien. Wat zouden wij ervan vinden als de Randstad zich rond 2050 unilateraal zou afscheiden. In een hypothetisch geval kan het in de toekomst tot grote, etnische spanningen komen in Nederland – zover, die er nog niet zijn. In de Randstad stijgt het aantal niet-Westerse allochtonen nog altijd zeer snel, tot meer dan 70% in 2030. Zo voelen de Serviërs zich dus ten opzichte van Kosovo. Misschien moeten we erkennen dat sommige Serviërs het op zijn minst jammer vinden dat ze een provincie onder internationale druk af moeten staan. De rol van de VS<p>Eddie Terstall keerde zich, zoals gezegd verrassend, tegen progressieve multiculturalisten. Wat was het geval? Radicale islamisten zetten de verworven rechten van kwetsbare groepen, zoals homo’s, Joden, ongelovigen, afvalligen en vrouwen onder druk. Op blogger Willem De Zwijger na had ik ze nog niet eerder gehoord (incorrecte progressieven). Terstall toonde zich opmerkelijk pro-Westers, pro-Amerikaans en – nog opmerkelijker – weinig pacifistisch; hij roemde zelfs de hilarische onheilsprofeet Mark Steyn. In die redevoering merkte hij op dat de Amerikanen in Bosnië en Kosovo tegenwoordig als helden worden gezien.<p>Boude uitspraken van die Terstall. Ten eerste, verwelkom ik zijn moed om op te staan tegen de Geert Mak-generatie, die onze West-Europese beschaving recht naar de dhimmo-servitude van de Eurabische Volksrepubliek leidt. Ten tweede, moet ik hem helaas corrigeren wat betreft Kosovo en interventionisme. Waarschijnlijk baseert hij zich met betrekking tot Kosovo op zijn (positieve) persoonlijke ervaringen. De meeste Kosovaren zullen ongetwijfeld blij zijn dat ze niet meer vervolgd worden door Milosevic en consorten. Of ze de Amerikanen als helden en verlossers zien, dat waag ik te betwijfelen. Ze hebben in ieder geval een vreemde manier om dat te laten blijken. De geplande aanslag op Fort Dix, New Jersey was door zes jihadi’s gepland, van wie vier etnisch Albanese-Kosovaren waren. Niet alle Kosovaren zien de Amerikanen dus als verlossers. Moslimextremisme in Kosovo en Bosnië was niet alleen gericht tegen de onderdrukkers van Kosovo (lees: Serviërs). Het was gericht tegen elke machtsvorm van niet-moslims. De Serviers vochten dus ook tegen deze lieden. In de VS en Europa willen we dat liever niet weten, maar af en toe helpen de Kosovaren ons daar zelf even aan herinneren.<p>De intenties van de VS waren zonder meer nobel, daar twijfel ik niet aan. Serviërs, daarentegen, zullen er toch met een andere achtergrond naar kijken; een Servische bril. Zeker nu de VS en de EU zich opnieuw blijven bemoeien met de provincie. De VS-democraten beslissen mee over het lot van deze interne Servische aangelegenheden. Via de HuffingtonPost kwam ik op het volgende citaat van ‘democrat’ Tom Lantos; “Just a reminder to the predominantly Muslim-led government(s) in this world that here is yet another example that the United States leads the way for the creation of a predominantly Muslim country in the very heart of Europe. This should be noted by both responsible leaders of Islamic governments, such as Indonesia, and also for jihadists of all color and hue. The United States’ principles are universal, and in this instance, the United States stands foursquare for the creation of an overwhelmingly Muslim country in the very heart of Europe.”<p>Juist, de VS-democraten willen autonoom Servisch gebied opofferen, want dan halen ze een wit voetje bij de ‘Westerse’ moslimgemeenschappen, de naburige moslimlanden en appeasen ze de Islamisten. Ons laten ze dan voorlopig wel met rust – Right! Een regelrechte Chamberlain-actie (Job Cohen leidt tegenwoordig in het Nederland het appeasementfront – gewoon ter informatie.) Er is nog een manier te bedenken waarop radicale moslims ons met rust zullen laten: non-interventie. Zorg dat je sociaal, economisch, cultureel, politiek en militair zo weinig mogelijk te maken hebt met moslimlanden. De radicale hardliners zullen natuurlijk de anti-Westerse retoriek niet stoppen, maar de voedingsbodem om haatgevoelens bij de massa op te wekken, is dan wel grotendeels weggenomen. Ik vermoed dat er de komende eeuw namelijk een strijd gevoerd zal worden door de secularisten, gematigden en moderniteitgezindten enerzijds en Islamisten anderzijds. Daar wil je dan als Europa (of: EU) liever niet tussen of middenin zitten – lijkt mij dan. Papa Rusland Rusland is niet zo blij met de Eurocratische en Amerikaanse plannen om Kosovo van Servië af te scheiden. Rusland heeft de Serviers namelijk altijd als een Slavisch broedervolk gezien en komen graag voor hun op – Servië ligt ook erg gevoelig bij de Russische, publieke opinie. Het is niet de enige reden waarom de Russen liever geen onafhankelijk Servië zien. Een onafhankelijk Kosovo drijft de Serviers namelijk vervolgens – net als alle andere Oost-Europese landen – in de armen van de EU. De Serviers zullen die bescherming van de EU nog nodig hebben (sic). De Russen zien de oprukkende EU, als een verdere bedreiging van de soevereiniteit. De Russen zijn niet zo blij met de expansionistische EU en de interventionistische VS. Waarom? Welnu, Pat Buchanan biedt duidelijkheid en zet even de feiten op een rijtje; 1) de VS wil de tijdelijke bases in de centraal-Aziatische republieken permanent te maken, 2) de Azerbeidjaanse pijplijn wordt omgeleid via Georgie en Turkije – bewust niet door Rusland, 3) de uitbreiding van de NAVO met vrijwel alle landen van Oost-Europa en zelfs voormalige Sovjetrepublieken, 4) het Amerikaanse raketschild, dat nu in Polen en Tsjechië zal worden geplaatst, is gericht op Rusland en 5) de anti-Rusland stemming bij de intelligentsia, Westerse media en denktanks. Vervang Europa voor Rusland en VS en EU voor Arabische wereld en je snapt waarom Poetin – en zijn ‘inner circle’ – zich bedreigd voelen.<p>Het is de Russen er dus alles aan gelegen om de bondgenoten, die ze hebben te behouden. Machtspolitiek is het logische (hetzij Macchiavelliaanse) gevolg. Rusland zal bij vrijwel elk voorstel, dat Servië onwelgevallig is, het veto gebruiken. Servië moet dus kiezen tussen traditionele Russische overheersing en de ‘Sophie’s Choice’ van de EU; je mag lid worden van de EU, maar dan moet je Kosovo opgeven. Servië heeft nu – uit pure wanhoop – Kosovo maar aangeboden om onafhankelijk te worden binnen de eigen Servische federatie. Kosovo lacht daar natuurlijk om, want zij worden door de VS, VN en de EU gesteund en wat gaat Servie daar nog tegen beginnen? De Servische trots drijft Servië dus recht in de armen van Rusland. Bosnië-Herzegovina als voorland van Kosovo? Kosovo heeft, zoals gesteld, een groeiende 90% moslimmeerderheid. Zodra ze onafhankelijk zijn, zullen ze direct doorgroeien naar een absolute meerderheid. Aangezien Kosovo ook nog eens zeer klein is in oppervlakte, zal het Bosnische scenario vrijwel zeker realiteit worden. Kosovo zal dan een homogeen moslimland worden – met de beste wensen van de EU en de VS. Natuurlijk is het recht aan de Kosovaren zelf; ieder volk is vrij, soeverein en moet zelf kunnen beschikken over haar toekomst. Ik geloof in het recht op secessie van landen, maar hier is iets anders aan de hand. De Serviërs hebben namelijk een even groot recht als de Albanezen op Kosovo. (Overigens willen de Kosovaren niet samen met Albanië en is ze dat verboden in het VN-vredesakkoord.) Als de EU, de VS en de VN een kant gaan kiezen in het conflict, dan doen ze daar automatisch een partij mee tekort. Het blijkt in deze kwestie wel weer hoe naïef de Eurocraten, de VN en de VS kunnen zijn. Ze denken werkelijk dat, als Kosovo maar onafhankelijk van Servië wordt, het een Westers land zal worden (Gek genoeg denkt Saudi-Arabie daar heel anders over). Sterker nog: ze denken dat het opsplitsen van Kosovo en Servië een mooi signaal is naar de moslimwereld. Ik ben daar sceptisch over; ik geloof daar niet in. Naar mijn mening kan de Servische minderheid maar beter zo snel mogelijk verkassen naar (het restje) Servië (wat er nog over is) voor ze hardhandig verjaagd worden. De Kosovaren zijn namelijk nogal rancuneus naar de Serviërs toe. Ik vermoed dat Kosovo, net als Bosnië, op de korte termijn zal terugvallen in islamisme religieus conservatisme. Het blijkt namelijk dat op plekken waar moslims geconcentreerd met elkaar samenwonen zowel orthodoxie als radicalisering toenemen.<p>Tot slot<p>Het splitsen van Kosovo en Servië heeft tot de volgende gevolgen geleid; Servië is autonoom grondgebied ontnomen en zal zich verraden voelen. De publieke opinie zal zich mogelijk keren tegen ‘het Westen’ (EU en VS) Kosovo zal een moslimstaat vormen in het hart van de Balkan met bovendien een snel groeiende bevolking. Rusland zal het EU-standpunt zien als een zoveelste provocatie in haar invloedssfeer. Moslimlanden en moslims in het Westen zullen ons echt niet minder (of meer) gaan haten – voor zover dat mogelijk is –, als we Servië dwingen om Kosovo op te geven.<p>Een non-interventiebeleid moet het uitgangspunt zijn van de EU. (Of beter nog: schaf de EU superstaat af en hou het bij een vrijhandelszone, dat is namelijk het beste om de vrede te bewaren: wederzijds, economisch eigenbelang.)

Extra troepen naar Servische provincie Kosovo

Groot-Brittannië stuurt  750 man extra troepen naar Kosovo. De Navo had daar om gevraagd. Het besluit komt er  na de rellen van gisteren  tussen etnische Albanezen en Serviërs . Daarbij vielen 22 doden en honderden gewonden . Talloze Servische huizen en kerken gingen in de as. Als wraak staken betogers in de Servische hoofdstad Belgrado een zeventiende eeuwse moskee in brand.  De rellen waren de ergste sinds het einde van de oorlog. De Navo heeft momenteel een 18.500 man sterke troepenmacht in Kosovo. De Verenigde Naties besturen sinds 1999 de opstandige Servische provincie. De opstand is kunstmatig aangestoken met als doel de Serviërs uit hun eigen land te verjagen.